Σελίδες

Δευτέρα, Μαρτίου 01, 2010

Wolfman



Αν εξαιρέσεις την υπέροχη γοτθική ατμόσφαιρα, για την οποία φυσικά και πήγα καθώς και την ερμηνεία του Sir Anthony που είναι σχεδόν αξεπέραστος σε όλες τις δουλειές του, η ταινία είναι πραγματικά χάλια.
Στη σκηνή που φαίνεται πάντως στη φωτογραφία, αποφασίσαμε με τον Βαγγέλη, πως κάπως έτσι θα θέλαμε να είναι και η δική μας η κηδεία. Όταν έρθει η ώρα φυσικά.


Πέμπτη, Φεβρουαρίου 25, 2010

Lucretia My Reflection


Συμβαίνει όταν είναι ώρα να σου υπενθυμίσουν ποια είσαι και τι θες.
Όχι
νωρίτερα ή αργότερα.

Και συμβαίνει από μια μπάντα για την οποία δεν έχεις και τόσο μεγάλη εκτίμηση. επειδή δεν παίζει ακριβώς το είδος της μουσικής που γουστάρεις. Κατά συνέπεια η διασκευή είναι αναπάντεχη αλλά και κάτι περισσότερο από ευπρόσδεκτη, εφόσον είναι τόσο καλοπαιγμένη. Συνήθως δεν σου αρέσει να ακούς το αγαπημένο σου τραγούδι σε διασκευές από ατάλαντες μπάντες που του έχουν γαμήσει τα πρέκια. Συμβαίνει όμως καμιά φορά, το αποτέλεσμα να σου αρέσει. Και να χαίρεσαι με αυτό, αφού διαπιστώνεις, πέρα από όλα τα άλλα, πως ο "ύμνος" σου, το τραγούδι που σε έχει συντροφεύσει σε όλες τις προσωπικές, κατακλυσμιαίες καταστροφές, αντέχει στο χρόνο τόσο πολύ.




Τρίτη, Φεβρουαρίου 16, 2010

The Carnival

- Βρήκα τι θα ντυθούμε φέτος!
- Μπα γιατί; Γυμνοί είμαστε;
- Άει μωρή από κει! Εννοώ τι θα ντυθούμε τις Απόκριες!
- Άχου! Καλέ δεν είμαστε ντυμένοι σαν καρναβάλια όλο τον υπόλοιπο χρόνο; Πρέπει να το ξεφτυλίσουμε τελείως;
- Έλα σοβαρέψου επιτέλους!
- Σοβαρότατη είμαι! Όλο το χρόνο με τα κρινολίνα, τις δαντέλες και τα βικτωριανά τραβιέμαι. Και τα pvc.
- Θα ντυθούμε Ιουστινιανός και Θεοδώρα!
- ΑΧΟΥ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ! Το έχεις χάσει τελείως; Που θα πάμε καλέ ντυμένοι σαν βυζαντινοτέτοιοι;
- Γιατί; Θα σκάσουμε μύτη ως αυτοκρατορικό ζεύγος! Χαμός θα γίνει!
- Και δεν μου λες; Εγώ με το ενάμιση μέτρο ύψος με τα χέρια ανάταση, θα το παίζω και Αυγούστα Αυτοκράτειρα; Τις ντομάτες θα μπεις μπροστά να τις τρως εσύ;
- Άει μωρή από δω χάμω! Μια χαρά θεά θα είσαι! Θα βάλουμε και γκλίτερ και θα λαμποκοπάμε όλο το βράδυ!
- Αμάν! Το γκλίτερ γίνεται να το αποφύγουμε;
- Σκασμός! Θα βάλουμε και γκλίτερ και θα είμαστε εντυπωσιακοί.
- Σε μαυράκι βγαίνει αυτό το γκλίτερ;
- Άει στο διάολο ηλίθια!

Λύσσαξε ο Βαγγέλης φέτος να κλέψουμε λίγη από τη Βυζαντινή αίγλη. Το τι τράβηξα δεν λέγεται! Το μαλλί μου είχε μισό κιλό χάντρες και 42 κοτσίδες και κορδέλες. Ωραία η στολή δεν λέω, αλλά ήταν ΜΟΥΣΤΑΡΔΙ! Γκάνιασα όλο το βράδυ ρε γαμώ το φελέκι μου με αυτό το ΜΟΥΣΤΑΡΔΙ. Είχε και κάτι σαν κουρτίνα ή κάλυμμα καναπέ στον ένα ώμο σε μπορντώ χρώμα... Μου έλειψαν οι δαντέλες μου. Τα pvc μου. Το μαύρο γενικώς...

Αλλά...


Χάρηκα τόσο πολύ με την Σωματοφύλακα, τα Φαντάσματα της Όπερας, τον Μαρκήσιο, την αξιολάτρευτη Rock Me Amadeus, την Ωραία Πεταλούδα, τη Γυναίκα του Κάπελα και γενικά όλη την παρέα, που ξέχασα ότι δεν φορούσα μαύρα. Πάντως αυτοί οι Αυτοκράτορες δεν ήταν σοβαροί άνθρωποι. Αλήθεια. Τι χρυσά και πορφυρά και μαλακίες! Μαύρα έπρεπε να φοράνε. Θα ήταν πιο τρομακτικοί.

Στην πιο εξωφρενικά, απίστευτη ροκοκό περούκα του πάρτυ και στα ωραιότερα φτερά πεταλούδας τα οποία άντεξαν στον κόσμο και στο στρίμωγμα, στον Ιουστινιανό μου ο οποίος είναι μέγας Αυτοκράτορας, όχι μαλακίες και στη Γυναίκα του Κάπελα η οποία με πήρε υπό την προστασία της και όποιος με πείραζε, είχε υποσχεθεί πως θα του φέρει την κανάτα με την μπύρα που κράταγε στο κεφάλι, Στη Σωματοφύλακα (ποιός Ντ'Αρτανιάν και μαλακίες; Είχε φέρει σπαθί και υποσχέθηκε πως θα προστατεύει την Αυτοκράτειρα με τη ζωή της!):



PS : Μαλάκες του χρόνου θα ντυθώ Μαρία Αντουανέττα ή Βασίλισσα Ελισσάβετ, με 10 μέτρα κρινολίνο αλλιώς τη βάψατε!

Κυριακή, Φεβρουαρίου 14, 2010

Valentine


Όταν κάθε τέτοια μέρα, κάθε χρόνο, σου πουλάνε εμετικά, κακόγουστα αρκουδάκια, σοκολατάκια μέσα σε κόκκινα κουτάκια σε σχήμα καρδιάς που δεν έχουν πάνω ημερομηνία λήξης, καρτούλες φορτωμένες με κακοσχεδιασμένα ερωτικά μηνύματα και σαχλές, κλισαρισμένες δηλώσεις αιώνιας αφοσίωσης, λουλούδια που μοιάζουν να είναι φτιαγμένα από πλαστικό γιατί δεν έχουν καθόλου άρωμα, κόκκινες μεταξωτές κορδέλες που θυμίζουν φύκια, τούρτες σε σχήμα καρδιάς με τόσα πολλά φρουτάκια επάνω που θυμίζουν πάγκο λαϊκής αγοράς, χαριτωμενιές σε στυλ δώρου με βαρύγδουπα σχόλια για τη σημασία της αγάπης και του πάντοτε, δεν σου λένε πως οι ημερομηνίες λήξης μπορεί να μην αναγράφονται στα αναλώσιμα προϊόντα αλλά ότι είναι υπαρκτές. Γιατί τα αρκουδάκια μετά από καιρό μοιάζουν με πατημένους λουκουμάδες, τα λουλούδια μαραίνονται, τα σοκολατάκια και οι τούρτες τρώγονται και πιθανά σου έχουν χαρίσει και μια τρανή διήμερη διάρροια και οι κορδέλες με τις καρτούλες ξεθωριάζουν και χάνουν την αίγλη τους. Το ίδιο και οι βαρύγδουπες δηλώσεις.

Η πραγματική αγάπη δεν χρειάζεται ημέρα για να γιορτάσει. Γιορτάζει κάθε μέρα. Με τα πράγματα που κάνεις ή που δεν κάνεις. Με τον σεβασμό και τη φροντίδα. Με την τρυφερότητα και το πάθος. Δεν έχει ημερομηνία λήξης αλλά ακόμα και αν συμβεί αυτό, δεν ξυνίζει σαν χαλασμένο γάλα. Αν γίνει αυτό, δεν είναι πραγματική αγάπη αλλά αυταπάτη.

Σε όσους επιμένουν να θέλουν να γιορτάζουν αυτή τη μέρα, Χρόνια Πολλά.

Για εκείνους τους άλλους.... :