Body 11 - Fire

Το συγκρότημα προέρχεται από τη Γερμανία και το 7'' EP με τίτλο Mind κυκλοφόρησε το 1988 από την Cash For Trash σε βινύλιο φυσικά. Καθαρό minimal που μερικοί ίσως έλεγαν ότι ακροπατάει και στην industrial σκηνή. Εγώ θα διαφωνούσα εντελώς. Βρίσκω τα φωνητικά τρομακτικώς ντάρκικα και η εισαγωγή μου θυμίζει Die Form. Δεν μπορoύσα να περιμένω τίποτα λιγότερο από μια κυκλοφορία εκείνης της εποχής.

Αλήθεια, ποιός βγάζει σήμερα τέτοιους δίσκους;

Track List :
01 Wasteland II
02 Fire
03 Hearts
04 Attack

Pic : Carolee Schneemann, Eye Body, 1963

Lagartija Nick

Όποιος έχει τη διάθεση, την υπομονή και την επιμονή αλλά και την αν(τ)οχή να ασχοληθεί να με γνωρίσει, ξέρει πως το πιο αγαπημένο μου τραγούδι από τους Bauhaus είναι το Lagartija Nick. Νομίζω ότι όλοι όσοι άκουγαν και ακούν Bauhaus έχουν άλλα αγαπημένα τραγούδια. Εγώ έχω αυτό. Από τότε που ήμουν έφηβη. Ήταν το soundtrack όταν έκανα μόνη μου τις τρύπες στα αυτιά μου με καμένες παραμάνες και μισό ποτήρι Cutty Sark που είχαμε στο σπίτι και που καθόλου δεν μου άρεσε, αλλά δεν είχαμε τίποτα άλλο...

Τέσσερις τρύπες έκανα παρέα με τον Νικόλα. (Την τρύπα στο νερό την έκανα πολύ αργότερα...).
Είμαστε συναισθηματικά δεμένοι με τον τύπο.
Φαντάσου λοιπόν το σοκ, την έκπληξη και τη ντροπή μου όταν ανακάλυψα ότι το έχουν διασκευάσει οι Invincible Spirit το 1989!

Με έπιασα τόσο αδιάβαστη και ντράπηκα τόσο πολύ για τις μισερές γνώσεις μου, που θα κάνω πάρα πολύ καιρό να το ξεπεράσω. Κι όχι τίποτα άλλο, αλλά πρόκειται για μια εξαιρετική διασκευή. Μοναδική δικαιολογία μου, είναι πως αγαπώ τόσο πολύ αυτό το τραγούδι που αρνούμαι να ακούσω οτιδήποτε άλλο σχετικά με αυτό, αλλά αυτές είναι δικαιολογίες του κώλου και το ξέρω...

Αγαπημένε μου Αϊ-Βασίλη,

τη χρονιά που μας πέρασε προσπάθησα πολύ σκληρά να είμαι καλό κορίτσι αλλά δεν τα πολυκατάφερα. Εξακολουθώ να είμαι ωμή, κυνική και ανάποδη, αλλά σου ορκίζομαι ότι η προσπάθειά μου ήταν ειλικρινής και επίπονη. Μπορώ να έχω δώρο φέτος τα Χριστούγεννα αυτό το βινύλιο σε παρακαλώ, με την υπόσχεση ότι του χρόνου, μπορεί και να τα καταφέρω να γίνω καλύτερη; Λεπτομέρειες για αυτόν τον δίσκο, σου γράφω παρακάτω.
Σίγουρη ότι δεν θα με απογοητεύσεις,
Μistress Hyde

Υ.Γ. Άμα μου φέρεις αυτό το δίσκο σου υπόσχομαι ότι θα φοράω για ένα μήνα κόκκινα και θα πέσω με τα μούτρα στο γιορτινό πνεύμα των Χριστουγέννων...

Invincible Spirit, The - Aou!
Label:Last Chance Records
Catalog#:LCR 018
Format:Vinyl, 12"

Country:Germany
Released:1989
Genre:Electronic
Style:Industrial
Credits
Engineer - Reinhold Wendel (tracks: A1 to B1) , Thomas Lüdke (track: B2)
Producer - Thomas Lüdke
Written-By - Bauhaus (track: B1) , Thomas Lüdke (tracks: A1, A2, B2)
Notes
A1 to B1 recorded at Studio 55, Mülheim.
B2 recorded at Invincible Spirit Studio, Dortmund.

Tracklist

A1 Aou! 2:18
A2 Oh God! 4:00
B1 Lagartija Nick 2:49
B2 Nosy Now 4:57


Pic

Anonymous

Τον κυνήγησα λυσσαλέα. Με το παθιασμένο πείσμα που δημιουργεί η επιθυμία της κτήσης. Μόνο σε αυτές τις περιπτώσεις μου επιτρέπω να κυνηγώ έτσι πια. Έγινα σαν μια απαιτητική σκύλα που χτυπώντας το πόδι της κάτω φώναζε σιωπηλά :

"Τον θέλω! Δικό μου!".

Τον έψαξα σε Γερμανία, Βέλγιο και Ολανδία χωρίς να έχω την παραμικρή τύχη. Ο διακαής πόθος μου, μετατράπηκε σε πίκρα που με τη σειρά της μεταφράστηκε σε παράπονο σε ένα φίλο μου, έξω από κάποιο μαγαζί ξημερώματα, παρέα με ποτά στο χέρι που ήδη μας είχαν ζαλίσει ευχάριστα και ευεργετικά.
Έγινε δικός μου μερικές εβδομάδες αργότερα, με τη συνδρομή του φίλου μου. Είχε το κόκκινο χρώμα του πάθους με το οποίο τον έψαχνα και ήταν τόσο γυαλιστερό και αψεγάδιαστο που μόλις τον άγγιξα, ανατρίχιασα.
Έχω ξαναγράψει για αυτόν σε τούτο το μέρος αλλά για άλλο τραγούδι.
Τώρα, ξεθάβω προσεκτικά από μέσα του αυτό :

και σκέφτομαι πως με εκφράζει απόλυτα και αμετάκλητα.

I've got no home
got no place
got no name
I got no face
I'm anonymous...

Αγαπώ τις κιθάρες που διακριτικά σου υπενθυμίζουν πως είναι να φτιάχνεις μουσική με πραγματικά μουσικά όργανα, τον δυναμισμό των ντραμς και τα -επικά σχεδόν- καθαρά, φωνητικά. Αγαπώ και τους στίχους.

... Πρόκειται για ένα πολύ μεγάλο, άκρως ιδιοτελή έρωτα μια και είχε πάντα μέσα του την κτήση, που αντίθετα όμως με όλους τους υπόλοιπους έρωτες, δεν πέρασε, ούτε μειώθηκε μετά την απόκτηση...

Omens

Θα έπρεπε να το έχω καταλάβει. Αφού είχα να ακούσω σχεδόν μια δεκαετία αυτό το τραγούδι και έκατσε να το ακούμε στο αυτοκίνητο χτες το βράδυ. Θα έπρεπε να έχω ψυχανεμισθεί το τι θα ακολουθήσει. Ούτε καν υποψιάστηκα. Πρέπει να δίνω περισσότερη προσοχή στους οιωνούς των τραγουδιών άλλη φορά. Θα είμαι πιο προετοιμασμένη. Θα έχω τουλάχιστον φρεσκάρει το κραγιόν μου...

You can reach
But you can't grab it
You can hold it, control it
No, you can't bag it

You can push
But you can't direct it
Circulate, regulate, oh no
You cannot connect it

You know you're chewing bubblegum
You know what it is
But you still want some
'Cause you just can't get enough
Of that lovie dovie stuff

You get confused
But you know it
Yeah, you hurt for it, work for it, love
You don't always show it

Let go
Let's go
Let's go
Discotheque
(Hi, come on child)

Oh oh
Let go
Let go
Discotheque

You want to be the one
But you know you're someone else instead
You want to be the song
Be the song that you hear in your head

Love...
Ooo, love...
Love...

It's not a trick
'Cause you can't learn it
It's the way you don't pay, that's okay
'Cause you can't earn it (yeah)

You know you're chewing bubblegum
You know what it is
But you still want some
You just can't get enough
Of that lovie dovie stuff

Let go
Let go
Oh oh oh
Discotheque
(Come on, come on)

Go girl
Go girl
Ah ha ha
Discotheque
(I want you)
(I want you)

You're looking for the one
But you know you're somewhere else instead
You want to be the song
Be the song that you hear in your head
Love...

You want heaven in your heart
Heaven in your heart
The sun, the moon, and the stars

But you take what you can get
'Cause it's all that you can find
But you know there's something more
But tonight, tonight, tonight

Ah, high

Pic

Lords Of Acid - I Sit On Acid

Ρε φίλε, με τέτοια φωτογραφία στο εξώφυλλο του δίσκου, το κομμάτι θα έπρεπε να λέγεται "Ι Shit On Acid". Έτσι κι αλλιώς και οι δύο λέξεις όμως, sit και shit, σου φέρνουν στο νου άρρωστα πράγματα, ειδικότερα δε, αν τα συνδιάσεις με την καλλιτεχνική φωτογραφία...
Το γουστάρω πάντως το κομμάτι. Είναι ένα όμορφα καλοπαιγμένο, επαναλαμβανόμενο ντάπα ντούπα. Το instrumental remix που ακολουθεί, αποτελεί πολύ καλή επιλογή για ξενυχτάδικο. Την original version δεν την ποστάρω, έχει πολλούς αναστεναγμούς...
Προσέξτε τη χρονιά κυκλοφορίας του...

Enjoy

Alphaville - I Die For You Today

Μην κοιτάς που όλο το σύστριγγλο είχε κολλήσει με το Big in Japan, το Forever Young και το Sounds Like A Melody... Τα παλικάρια δεν σταμάτησαν να κάνουν δίσκους. Απλά έκαναν ενδιάμεσα και μεγάλες παύσεις. Και καλά έκαναν για να πούμε και του στραβού το δίκιο. Διότι, πως θα σου λείψει μια μπάντα όταν κάθε χρόνο βγάζει σχεδόν τον ίδιο δίσκο; Αμ δεν θα σου λείψει! Θα τη σκυλοβαρεθεί το είναι σου... Πάντως οι Alphaville έβγαλαν δίσκους και τα έτη 1986, 1989, 1994, 1997, 1999, 2000, 2001, 2003 και έφτασαν αισίως, μετά από μια πολύχρονη ομολογουμένως παύση στο 2010. Κι ας είχε κολλήσει όλο το σύστριγγλο με τα "hitάκια" του 1984... 'Οσοι από αυτούς κόλλησαν και έμειναν εκεί, έχασαν όλα τα υπόλοιπα.

Χτες το βράδυ, ταλαιπωρημένη από βήχα, πυρετό και κρυάδες -δεν αρρωσταίνω συχνά αλλά άμα αυτό συμβεί του δίνω και καταλαβαίνει- μιλούσα στο τηλέφωνο με τον Αντρέα, ο οποίος ως καλός Δόκτωρ που είναι, μου έστειλε ηλεκτρονικά το παρακάτω remix, προφανώς γνωρίζοντας πολύ καλά την καλύτερη θεραπεία -πανάκεια θα έλεγα- για τις παντός είδους αρρώστιες μου :

Περιττό να γράψω, το πόσο εκτίμησα αυτό το άσμα, με το οποίο σημειώστε παρακαλώ, κολλήσαμε αμφότεροι και το ακούμε από χτες μέχρι σήμερα αδιάκοπα.

Το κομμάτι στη version του άλμπουμ είναι αυτό :

 

 

 

Καλή σύνθποπ με ωραίο στίχο και καλά φωνητικά. Δεν έχω να πω τίποτα άλλο, πέραν του ότι

καραγουστάρω.

Μπορεί ο Marian Gold (κατά κόσμον Hartwig Schierbaum) να μην είναι πια τόσο ωραίος γκόμενος αλλά "το έχει" ο μπαγάσας...

Artist : Alphaville
Album Title : Catching Rays On Giant
Release Year : 2010

Trauma - Graham Masterton

Δεν νομίζω ότι είναι πολλοί αυτοί που έχουν αναρωτηθεί τι γίνεται στα μέρη και ειδικά στα σπίτια που διαπράττονται ειδεχθή και αιματηρά εγκλήματα. Ποιός καθαρίζει μετά όλο αυτό το χάλι; Όχι η αστυνομία και οι ιατροδικαστές φυσικά...

Η Μπόνι Γουίντερ είναι μια εργαζόμενη σύζυγος και μητέρα. Η δουλειά της θέλει γερό στομάχι: η Μπόνι καθαρίζει και απολυμαίνει σπίτια όπου διαπράχθηκαν εγκλήματα, ξεπλένει το αίμα των αθώων και τις αμαρτίες των ενόχων. Δύσκολα τη φαντάζεται κανείς να τρομάζει, αν σκεφτεί τι βλέπει κάθε μέρα, και πόσο καλά γνωρίζει τη σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης ψυχής.

"Φοβάμαι ότι ίσως συμβαίνει κάτι φρικτό..."

Τι είναι, λοιπόν, αυτό που την κάνει να ξεστομίσει τέτοια λόγια; Γιατί γίνονται τόσοι πολλοί φόνοι στην περιοχή όπου δουλεύει και ποια σχέση έχουν με τη σπάνια πεταλούδα που εμφανίζεται στα σπίτια των θυμάτων;
Ο Graham Masterton γράφει το 2002 ένα από τα πιο ώριμα μυθιστορήματα της καριέρας του, ένα αριστοτεχνικά γραμμένο θρίλερ μυστηρίου, όπου τα όρια μεταξύ υπερφυσικού και πραγματικού είναι εξόχως δυσδιάκριτα και ο αναγνώστης προσπαθεί μέχρι την τελευταία σελίδα να μαντέψει την κατάληξη.

Ευκολοδιάβαστο, ρεαλιστικό, ανατριχιαστικό, αντανακλά την οικιακή Αμερικανική πραγματικότητα που δεν παύει ποτέ να με σοκάρει γοητευτικά...