Overkill

Την τελευταία εβδομάδα τα μάτια μου έχουν γίνει σαν κουμπότρυπες από το κλάμα. Ξυπνάω και κοιμάμαι έτσι. Τόσο πολύ έχω πλαντάξει, που θα μπορούσα να έχω βυθίσει τον Τιτανικό. Είναι η περίοδος τέτοια. Πλησιάζουν και τα Χριστούγεννα...
Με ταλαιωρεί πολύ η σκέψη ότι πρέπει μερικές φορές, να κάνεις το σωστό για ανθρώπους που αγαπάς πολύ, αλλά δυσκολεύεσαι να ξεπεράσεις το ότι σκέφτεσαι τον εαυτούλη σου πάνω από όλα. Αυτή η αδυναμία μου με ζορίζει αφάνταστα. Και τα μάτια μου με ζορίζουν, που έχουν πρηστεί και δεν βλέπω ούτε να γράψω. Και η οικονομική κρίση με ζορίζει γιατί αν δεν ήταν όλα αυτά τα λεφτά που έπρεπε να πληρώσω νταβατζιλίκι στο κράτος, θα μπορούσα να κλείσω θέση στο πρώτο αεροπλάνο που θα έβρισκα άδειο. Τρία ταξίδια θα έκανα με τα λεφτά που με έβαλαν να πληρώσω στα καλά καθούμενα.

(...)

Οπότε παραμένω εγκλωβισμένη. Να με παρακολουθώ σαν θεατής, να αυτοκαταστρέφομαι. Για άλλη μια φορά. Και να μην με θαυμάζω.

Και να βλέπω και την γκόμενα των Kosheen και να νιώθω ακόμα χειρότερα που ΔΕΝ είμαι έτσι ...
Ο νέος τους δίσκος είναι εξαιρετικός και ευχαριστώ θερμά τον Dr. που μου τον πρότεινε. Ξέρω βέβαια ότι έσπασε το κεφάλι του να βρει Drum n' Base κομμάτια για το νέο OST και ξέρω και γιατί αλλά δεν του το λέω...

Tuberculosis 12 Guilty

Ντριιιιιν! Ντριιιιιν! Ντριιιιιν!

Δρ.: Παρακαλώ;

Μ: Άσε τα παρακάλια και στρώσου στη δουλειά!

Δρ.: Τι θες πια από τη ζωή μου και δεν ψοφάς να τελειώνουμε;

Μ: Πρώτα θα κάνεις αυτό που θα σου πω κι αν είσαι καλό παιδί, θα σκεφτώ και την πρότασή σου. ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΕΓΩ ΝΑ ΨΟΦΗΣΩ ΜΕ ΜΠΑΓΙΑΤΙΚΟ SOUNDTRACK, ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ! Τι θα λένε για μένα μετά πάνω από τον τάφο μου;

Δρ.: Με τόσο φτύσιμο που θα ρίχνουν, χλωμό το κόβω να τους μείνει χρόνος για συζήτηση!

Μ: ΣΙΛΑΝΣ! Αντιλαμβάνεσαι πως έχουμε να βάλουμε συλλογή από το καλοκαίρι... Ο κόσμος κατέβασε τα χειμωνιάτικα, έστρωσε χαλιά, ετοιμάζει κουραμπιέδες κι εμείς ακόμα είμαστε με το ίδιο soundtrack!

Δρ.: Κουραμπιέδες δεν ξέρω να φτιάχνω...

Μ: Προσπερνώ το γλοιώδες σχόλιο και συνεχίζω, γιατί με περιμένουν για καφέ -

(κάπου εδώ σκέφτομαι ότι θα φάω το χώσιμο της αρκούδας πάλι και, βλέποντας ότι δε με παίρνει και πολύ, απαντώ με ένα ξερό-)

Δρ.: Για πες.

Μ: Λοιπόν, επειδή τα νεύρα μου έχουν γίνει παρτάλια, θέλω να φτιάξουμε μια συλλογή με γυναικεία φωνητικά, να είναι λίγο ροκ, λίγο μέινστριμ, δεν ξέρω. Κάνε τα δικά σου, ξέρεις εσύ, ενημέρωσέ με και τα υπόλοιπα τα αναλαμβάνω εγώ.

Δρ.: Χμμμ, δηλαδή ΕΓΩ θα βρω τραγούδια, ΕΓΩ θα φτιάξω την playlist, ΕΓΩ θα φτιάξω το εξώφυλλο, ΕΓΩ θα ανεβάσω τη συλλογή, ΕΓΩ θα βάλω τραγούδια στον player, ΕΓΩ θα γράψω κείμενο... Εσύ τι ακριβώς είπαμε ότι θα κάνεις;

Μ: Αυτό που κάνω καλύτερα όλο αυτό το διάστημα. Θα δίνω διαταγές!

Δρ.: Κατάλαβα...Να κάνεις και κάνα διάλειμμα στο μεταξύ, μην πάθεις καμία υπερκόπωση...

Μ: Άκου να σου πω, μίασμα του διαδικτύου, τόση ώρα που αυθαδιάζεις θα είχες κάνει τα μισά-

Δρ.: (Σκύλα!)

Μ: - κι αντί αυτού, αντιμιλάς, τολμάς και έχεις ΑΠΟΨΗ -Χα! Ας γελάσω!-

Δρ.: (Κάργια!)

Μ.: -και τρως αρκετό από τον πολίτιμο χρόνο μου!

Δρ.: (Μα πού στο διάολο έχω βάλει αυτό το τηλέφωνο του hitman; )

Μ: Ακούς τι σου λέω, σίχαμα της Μεσογείου, ή με γράφεις;

Δρ.: Όχι, σε ακούω. Παώ να ετοιμάσω αυτά που θες...

Μ: Έτσι μπράβο, αν δεν ήμουν κι εγώ να πειθαρχήσετε, θα είχαμε πάει κατά διαόλου! Φεύγω!

Δρ.: (Στα τσακίδια, γκρέμλιν της Λαπωνίας!) Καλά να περάσεις!...

Download Here

Το νέο soundtrack είναι γεμάτο γυναίκες. Πολλές γυναίκες! Τώρα αυτό δεν ξέρω τι σημαίνει... Πιθανώς έχουμε φάει φρίκη κι εγώ και ο Dr. ο καθένας για διαφορετικούς λόγους. Πάτηστε στο link από πάνω για να το κατεβάσετε. Καλή ακρόαση.
Mistress Hyde

Lord Wayne

Δεν είναι ότι βαριέμαι. Ίσα-ίσα. Στο κεφάλι μου έχω ένα σωρό κείμενα για ένα σκασμό θέματα, που τα επεξεργάζομαι το πρωί που πηγαίνω στη δουλειά έχοντας τα ακουστικά στα αυτιά μου. Έχω πέσει όμως σε βαριά, ευεργετική ηδυπάθεια. Σαν αρρώστια ακούγεται αλλά δεν είναι. Ούτε που θυμάμαι πόσος καιρός πάει που είχα να νιώσω έτσι. Ηδυπάθεια. Όχι ευτυχία. Φοβάμαι να χρησιμοποιώ αυτή τη λέξη. Δεν μου ταιριάζει κιόλας άμα το καλοσκεφτείς. Δεν έγινα τεμπέλα παρ'όλα αυτά. Στο γράψιμο ίσως, αλλά δεν είναι ότι δεν κάνω πράγματα. Ξεκίνησα να διαβάζω πάλι τις "Ερωτικές Ιστορίες Καθημερινής Τρέλας" του Μπουκόφσκι. Το είχα διαβάσει πρώτη φορά σε πολύ τρυφερή ηλικία και είχα σοκαριστεί. Τώρα που το ξαναδιαβάζω, απλώς γελάω αφάνταστα. Και ταινίες βλέπω. Θα σας πω για αυτές σχετικά στο μέλλον, αν καταφέρω να αναδυθώ από τα βαθειά νερά της ηδυπάθειας που λέγαμε...

Προς το παρόν πάντως, αποφάσισε να με ξεκουνήσει ο αγαπημένος μου Digger και να πάμε να δούμε τον θείο Wayne που παίζει την Παρασκευή στην Αθήνα. Δεν ξέρω, αλλά όταν βλέπω αυτή την μπάντα, είναι σαν να γυρίζω σπίτι. Η "φυλή" δεν μου έλειψε καθόλου να ξέρετε. Ο Wayne επί σκηνής, είναι ένα καλό δέλεαρ για να τους φάω ξανά στα μούτρα. Αν δεν ήταν αυτός και ο Digger που με κάνει να νιώθω απέραντη ανακούφιση με τον κυνισμό του, δεν θα στερούσα από τον εαυτό μου την γλυκειά ηδυπάθεια, για κανένα λόγο.

(...) ε ψιτ! Τα δωδεκάποντά μου, με κρατάνε ακόμα.

P.S 1. ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ; ΕΧΟΥΜΕ ΑΚΟΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ;

P.S. 2. Δεν έβαλα βίντεο από τα παλιά και χιλιοπαιγμένα. Προτίμησα αυτό, που έχει κι ένα στίχο που με εκφράζει... Θα σας ενοχλήσω ξανά λίαν συντόμως...

Δεν Χωράς Πουθενά...

Είναι μελαγχολική αυτή η συνειδητοποίηση...

I Follow Rivers

Το άκουσα ενώ χάζευα κακής ποιότητας, κακόγουστα ρούχα, σε γνωστό μαγαζί. Είχαν το ραδιόφωνο να παίζει στη διαπασών και παρά την ενόχλησή μου, ένιωσα να μου κάνει κλικ, αυτός ο αέρας μιας ξεχασμένης δεκαετίας που υποβόσκει στη χροιά των φωνητικών και στο ρυθμό. Θα μπορούσε να είναι soundtrack σε αμερικάνικη ταινία με σχολεία της δεκαετίας του 50, ανοιχτά αυτοκίνητα, rockabilly φουστίτσες και όλα τα συναφή.

Σκέφτηκα πως το ραδιόφωνο είναι πεθαμένο γιατί πλέον κανείς -ή σχεδόν κανείς- δεν ανακοινώνει τους τίτλους των τραγουδιών που παίζουν. Αντίθετα, όλοι αναφέρονται στους σπόνσορες...
Βρήκα τον τίτλο λοιπόν εντελώς τυχαία και από καθαρή απροσεξία. Εγώ κανονικά δεν ακούω τέτοια πράγματα και το ξέρετε, αλλά το συγκεκριμένο μου άρεσε. Δεν ξέρω, ίσως περνάω φάση...

The Summer Is Crazy

Το κατάστημα θα παραμείνει κλειστόν λόγω διακοπών. Διαρκείας. Φεύγοντας όμως, είχα υποσχεθεί μια καλοκαιρινή συλλογή. Ιδού. Σας αρέσει, δεν σας αρέσει, αυτή είναι! Για ό,τι θέλετε μπορείτε να απευθύνεστε στον Δρ. Beli μέσα σε λογικά πλαίσια πάντα.

Εις το επανιδείν.

P.S. Η συλλογή, μεταξύ άλλων, περιέχει κομμάτια από εξαιρετικά ταλαντούχες και αγαπητές Ελληνικές Electro μπάντες, τις οποίες εκτιμώ ιδιαιτέρως. Αν κάποιος από τα παιδιά έχει αντίρρηση για τη συλλογή που παρασκευάσαμε στο εργαστήριο του Ιατρείου μας, δεν μας απασχολεί καθόλου. Μπορεί να έρθει όμως στο γνωστό μαγαζί, δεύτερο σκαμπώ από τα Dexx, και να μου υποβάλλει μαζί με τα σέβη του και τα παράπονά του.

Mistress Hyde

... stay Human

******

Και τι τώρα; Θέλετε να βγάλω και λόγο;

Πλανάστε οικτρά αν νομίζετε πως θα καθίσω να σιχτιρίσω στο σκατοκαλόκαιρο που περνά -στα τσακίδια να πάει, γίνεται; Εγώ προτιμώ το χειμώνα (λόγω ασθενειών, άρα και περισσότεροι πελάτες)- και θα μιζεριάσω για την κατάντια μου! Επουδενί! Σας αφήνω με αυτό το soundtrack το οποίο αποτελείται από αρκετά κατακλεμένα (από εμάς πάντα) κομμάτια, τα οποία δε βρίσκαμε στο youTube για να τους αλλάξουμε τον αδόξαστο. Αλλά όποιος έχει επιμονή (γιατί το μαγαζί δεν έχει αποθέματα υπομονής) βρίσκει τρόπο.

Καλή ακρόαση και... περαστικά να είναι!

PS: Αυτή την περίοδο, δεν κουράρω πολύ τη Mistress γι' αυτό μη δώσετε σημασία αν στο εγγύς μέλλον σας αρχίσει στα γαμοσταυρίδια άνευ λόγου! Ειδοποιήστε με και θα αναλάβω την κατάσταση προσωπικά (5-6 σφαλιάρες, 3-4 μετακομίσεις του σύνθετου-Αβέρωφ και θα στρώσει).

Doctor Beli

...stay Tuned

Download Here

Never Gave Us Time

Pic