Σελίδες

Τετάρτη, Δεκεμβρίου 21, 2016

... because we are nothing, leftovers


Μπαμπά, σαν αύριο πάνε τόσα χρόνια που έφυγες κι ακόμα μου λείπεις.  Έχω κάποιον να με προσέχει.  Είναι σαν κι εσένα.  Μπορεί και καλύτερος.  Ξέρεις όμως... δεν θέλει αυτή η αρρώστια να αφήσει τους αγαπημένους μου μπαμπά.  Δεν κορέστηκε η δίψα της με σένα.  Είναι αδηφάγα.  Άπληστη.  Ύπουλη. Νομίζω ότι προσπαθεί να με εξαϋλώσει.  Είναι φορές που νιώθω αδύναμη σαν κλαδάκι στον άνεμο μπαμπά.  Κι ευτυχώς που αυτός που με προσέχει, είναι γερός σαν βράχος.  Ξέρεις, σαν αυτούς τους βράχους που δεν καταφέρνει ο χρόνος, η αλμύρα, οι βροχές να αλλιώσουν τη μεγαλοπρέπειά του.  Αλλιώς νομίζω ότι θα είχα σπάσει μπαμπά.
Καμιά φορά, αναρωτιέμαι μήπως τον έστειλες εσύ από εκεί πάνω.  Μήπως ήξερες.  Μήπως είδες...
Θα παλέψω όμως μπαμπά.  Στο υπόσχομαι.  Έχω κληρονομήσει τη λεβεντιά σου.  Και ο Α. το ίδιο.  Αφήνουμε την καλοσύνη που μας έμαθες ότι υπάρχει στον κόσμο, την τιμιότητα, το ήθος και τη δύναμη να μας πλημμυρίσει και παλεύουμε μπαμπά.  Και κάνουμε λάθη.  Και προσπαθούμε να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.  Να κλείσουμε μέσα σε ένα ασφαλές κουκούλι, όλα όσα μας έμαθες.  Και να νομίζουμε πως νικάμε...


Κυριακή, Οκτωβρίου 16, 2016

Δεν Χωράς Πουθενά... ξανά

Αν δε χώρας μέσα σ’ εν’ άνοστο αστείο
Αν δε σου φτάνει μια σκληρή προσευχή
Αν δε χώρας μέσα σ’ ένα ψυχοπορνείο
Αν δε χώρας σ’ ένα σπασμένο κορμί

Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα
παντού περισσεύεις και παντού ξεψυχάς
Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα
δε χώρας πουθενά πουθενά πουθενά

 

Δευτέρα, Οκτωβρίου 03, 2016

Scarecrow

My so called friends say you're not alive
I'll bake their bones for telling lies
Then pull the pastry from the pie
And pour the gravy in their eye


Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 15, 2016

I was careless as a child


... Μωρέ άκου τι ωραίο!

Παλιά, ερωτευόμουν τους ανθρώπους από τη μουσική.  Ακριβοπληρωμένο, μεγάλο λάθος.
Τώρα ερωτεύομαι μόνο τη μουσική.
Και μπορώ έτσι, να έχω πολλούς, μα πάρα πολλούς έρωτες.  Όλοι ολοκληρωμένοι και τακτοποιημένοι αλφαβητικά.
Σοβαρά;
Αμέ.  
Όταν δεν ερωτεύεσαι τους ανθρώπους από τη μουσική, ξέρεις τι σου γίνεται.

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 11, 2016

Teardrop



"Teardrop"

[Liz Fraser:]

Love, love is a verb
Love is a doing word
Fearless on my breath
Gentle impulsion
Shakes me, makes me lighter
Fearless on my breath

Teardrop on the fire
Fearless on my breath

Night, night after day
Black flowers blossom
Fearless on my breath
Black flowers blossom
Fearless on my breath

Teardrop on the fire
Fearless on my...

Water is my eye
Most faithful mirror
Fearless on my breath
Teardrop on the fire
Of a confession
Fearless on my breath
Most faithful mirror
Fearless on my breath

Teardrop on the fire
Fearless on my breath

You stumble in the dark
You stumble in the dark 
 
 

The Grey


Όταν το άκουσα αχνά, για λίγα μόνο δευτερόλεπτα, σε μια σκηνή της ταινίας, μου φάνηκε πως έκανα λάθος. Και μετά σκέφτηκα πως θα το αναγνώριζα παντού και πως -όσο αλαζονικό και αν ακούγεται αυτό - τα αυτιά μου σπάνια γελιούνται. Και είχα δίκιο το άκουσα ξανά επειδή ήταν το κομμάτι που έκλεισε και την τέλευταία σκηνή. Το είχαμε αγαπήσει πάρα πολύ όταν είδαμε το ΙΝΚ και εγώ και ο Doctor και να που πάλι δικαιωθήκαμε γιατί αυτό το ίδιο main theme έχει ντύσει μερικά σημεία και κυρίως την ωραιότερη σκηνή του τέλους στο The Grey.

Ναι ξέρω... Έτσι και το διαβάσει αυτό ο Digger θα αρχίσει να λέει για το πόσο λάθος είναι να αφιερώνεις τόσες λέξεις για ένα κομμάτι, ενώ δεν γράφεις για την ταινία, το σκηνοθέτη κ.λπ. Ότι θέλω θα γράφω! Όλη μέρα γράφω αυτά που θέλουν οι άλλοι. Εδώ μέσα θα γράφω ΟΤΙ ΘΕΛΩ ΕΓΩ!

Και για να μην είμαι άδικη, η ταινία ήταν ωραία, ο Λίαμ όπως πάντα λατρεμένος και νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να τη δει κανείς. Αυτός ο Λίαμ ότι ταινία και να κάνει με κάνει να κλαίω...


"Once more into the fray. Into the last good fight I'll ever know. Live and die on this day Live and die on this day."


pic