Tuberculosis 6 Revolution Remixes

Μέσα στην καθησυχαστική μαυρίλα του δωματίου μου με τα χαμηλά φώτα και τη μουσική που μου αρέσει, το τηλέφωνο μερικές φορές όταν χτυπάει ακούγεται εκωφαντικά κακόφωνο. Τα ίδια, παρήγορα χάλια κάθε φορά :

Νρίιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιν! Ντρίιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιν
(βλέπω στην αναγνώριση τον αριθμό και είμαι σχεδόν βέβαιη πως πήρε φορτσάτος να με ταράξει.)
Μ : Τι θες πάλι ρε παλιομαλάκα;
Dr. : Κι εγώ σε αγαπάω...
Μ : Κακό του κεφαλιού σου κάνεις.
Dr. : Δεν μου λες τι θα γίνει με το blog; Έτσι με τα αλληλούια θα μείνουμε και τα γαλλικά cold από τέτοια; Τελείωσαν τα Χριστούγεννα. Δεν θα αλλάξεις μουσική;
M : Δεν έχω κέφια.
Dr. : Πως δεν έχεις κέφια; Εσύ όλη μέρα με ένα MP3 και ένα ακουστικό στο αυτί είσαι!
Μ : Για να με συγχύσεις με πήρες πάλι τηλέφωνο;
Dr. : Όχι συνήθως το αντίθετο γίνεται. Εσύ με παίρνεις τηλέφωνο και μου σπας τα αρχίδια κάθε φορά. Λοιπόν λέγε τι κομμάτια θα ανεβάσουμε.
M : Δεν έχω έμπνευση αυτές τις μέρες. Ανέβασε εσύ ότι θες.
Dr. : Μπα και να φάω ξύλο μετά; Παγίδα είναι αυτό...
Μ : Αυτές τις μέρες η μουσική με πληγώνει. Ανέβασε ότι θες και δεν θα σου πω κουβέντα.
Dr. : Σιγά μωρή που σε πληγώνει η μουσική! Τι το ήθελα ο μαλάκας και πήγα και μπλέχτηκα με την πιο χτυπημένη ράτσα στην Αθήνα; Κι απ'όλους τους χτυπημένους γκοθάδες πήγα κι έπεσα σε ΕΣΕΝΑ! Χειρότερο κακό δεν μπορούσε να μου τύχει του ρουφιάνου!
(Παραμένω απολύτως ήρεμη. Πίνω ένα αρωματικό καφέ και καπνίζω ένα τσιγάρο με απόλαυση. Δεν θα τον αφήσω να μου χαλάσει την ευεργητική μου ηδυπάθεια.).
M : Άξιον απορίας είναι όντως πως σε κάνω παρέα εγώ με τις τρανσιές που ακούς αλλά είμαι ανοιχτόμυαλος άνθρωπος...
Dr. : ΕΣΥ ΜΩΡΗ ΠΩΣ ΚΑΝΕΙΣ ΠΑΡΕΑ ΕΜΕΝΑ;
(Έχει αρχίσει και ουρλιάζει στο αυτί μου σε έξαλη κατάσταση)
Dr. : Που κακό χρόνο να'χετε όλοι οι βαρεμένοι με τη μαυρίλα σας και τα υπαρξιακά σας! Άει σιχτίρ πιά! Αλλά θα σου δείξω εγώ παλιοκαριόλα....

Του κλείνω το τηλέφωνο στα μούτρα. Δεν ήμουν προετοιμασμένη για αυτό που θα ακολουθούσε, τ' ορκίζομαι.

Δύο ώρες μετά....

Ντρίιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιν

Dr. : Αυτή τη στιγμή απουσιάζω....
M:BΡΕ ΑΧΡΗΣΤΟ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΧΑΜΕΝΗΣ ΑΤΛΑΝΤΙΔΑΣ, ΤΙ ΕΚΑΝΕΣ ΣΤΑ ΛΑΤΡΕΜΕΝΑ ΜΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ; ΑΘΛΙΕ ΔΟΛΟΦΟΝΕ ΤΩΝ ΑΣΜΑΤΩΝ! ΤΡΑΓΟΥΔΟΚΑΠΗΛΕ, ΙΕΡΟΣΥΛΕ ΧΑΜΕΝΕ! ΤΑ ΠΡΕΚΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑΞΕΣ ΣΙΧΑΜΕΡΟ ΣΑΥΡΟΦΤΥΣΜΑ!
Dr. : Εσύ δεν μου είπες να ανεβάσω ότι θέλω;
M: ΘΑ ΣΟΥ ΠΙΩ ΤΟ ΑΙΜΑ ΡΕ! ΘΑ ΣΕ ΤΣΑΚΙΣΩ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΣΕ ΠΙΑΣΩ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ! ΘΑ ΣΕ ΠΑΤΗΣΩ ΚΑΤΩ....
Dr. : Μα γιατί; Και Bauhaus έβαλα και New Order έβαλα -το αγαπημένο σου-, και Siouxsie -επίσης το αγαπημένο σου- .... Δεν είμαι καταπληκτικός;
Κλαίγοντας σχεδόν εγώ από τα νεύρα:
Μ:ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΑΦΗΣΕΣ ΟΡΘΙΟ ΠΑΛΙΟΠΙΘΗΚΑΝΘΡΩΠΕ ΤΗΣ ΤΟΥΝΤΡΑΣ... ΠΟΥ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΒΡΗΚΕΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ REMIX ΠΟΥ ΝΑ ΝΑ ΣΟΥ ΚΑΕΙ ΤΟ USB ΣΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΚΟΥΣΕΙΣ ΞΑΝΑ ΜΟΥΣΙΚΗ ΓΙΑ ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ!
Dr. : Είπα να τα φωτίσω λίγο...
Μ : ΑΝΑΘΕΜΑ ΣΕ ΠΑΛΙΟΠΕΦΩΤΙΣΜΕΝΕ ΓΥΜΝΟΣΑΛΙΑΓΚΑ! ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΤΕΒΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ; ΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΘΑ ΣΟΥ ΣΠΑΣΩ!
Dr. : Μην ξεχάσεις αγαπημένη μου να τα περάσεις στο MP3 να τα ακούς το πρωί που πας στη δουλειά. Θα νιώσεις καλύτερα.
M. : ΒΡΕ ΑΝΤΕ ΧΑΣΟΥ ΒΛΗΜΑ!
......................................

Dr. : To έκλεισε πάλι η ρουφιάνα!

**********

Tuberculosis 6
Revolution Remixes

Download Here

Lowlife - Eternity Road

I could be frequently picked and was I ever
I could say beautiful things yet I was not so clever
I doubt if I had ever been
a young thing with a sad face
I had my own natural wit
the sad thing was that I meant it

I took this more or less
as my personal load
my very own to struggle with
down eternity road
as far as I know I was the first and I was somehow the only
as far as I know I won't be the last
it's better to be lonely

Hunger

Πήγαινα στη δουλειά τυλιγμένη στη θαλπωρή του μαύρου παλτού μου. Στα αυτιά μου έπαιζαν οι αγαπημένες μου μελωδίες, σε μια απέλπιδη προσπάθεια να κλείσουν απέξω τους ήχους της πρωινής Αθήνας που ξυπνούσε. Καθώς περπατούσα μέσα στο μουντό, γκρίζο πρωινό με την ανάσα μου να φτιάχνει παγωμένα συννεφάκια χωρίς σχήμα, την είδα έξω από ένα σούπερ μάρκετ. Κρατούσε το τσαντάκι της και φορούσε ένα πολυφορεμένο αλλά πεντακάθαρο παλτό. Ήταν χωμένη μέσα στους κάδους σκουπιδιών του σούπερ μάρκετ με όση αξιοπρέπεια της επέτρεπαν τα άσπρα της μαλλιά, τα 60 και βάλε χρόνια της και το παστρικά σιδερωμένο παλτό της. 'Εψαχνε, καταπίνοντας την ντροπή της μαζί με την αποφορά που ανέδιδαν τα σκουπίδια, για τα απομεινάρια της προηγούμενης ημέρας. Φαντάστηκα το σπίτι της, καθαρό και νοικοκυρεμένο με άσπρα πλεκτά πετσετάκια και κάποιον παππού -ίσως και κατάκοιτο- να την περιμένει για να βάλει την κατσαρόλα να βράσει. Έναν παππού που δούλεψε σκληρά σε αυτή τη χώρα για χρόνια πολλά, μέχρι που ρόζιασαν τα χέρια του.

Αυτή είναι η Ελλάδα κυρίες και κύριοι το σωτήριον έτος 2011. Πάλι καλά που δεν μας έχουν πει ακόμα πως αφού δεν έχουμε να φάμε ψωμί, να πάμε να φάμε παντεσπάνι...

I want there to be no peasant in my kingdom so poor that he is unable to have a chicken in his pot every Sunday.
--Henri IV-- [Henry of Naverre] (1553-1610)
King of France [1589-1610].
In Hardouin de Péréfixe -Histoire de Henry le Grand - [1681].

Pic : Henry Raleigh, 1880-1945

Zola Jesus - Night

Η αγαπημένη μου mermyblue μου το πρότεινε να το ακούσω. Και ύστερα ήταν ο Βασίλης που το πόσταρε στο fb. Την πρώτη φορά που το άκουσα, σκέφτηκα πως σε μερικά σημεία η φωνή μου θυμίζει την Siouxsie. Σε μερικά σημεία. Όχι σε όλα γιατί η Siouxsie Sioux είναι μια θεά και δεν νομίζω ότι θα αγαπήσω ποτέ τόσο απόλυτα, οριστικά και αμετάκλητα άλλη γυναικεία φωνή σε αυτό το είδος μουσικής.

Αφού το άκουσα καμία δεκαριά φορές, αποφάσισα πως μου αρέσει. Έχει ατμόσφαιρα, πάθος και ωραίους στίχους. Με τέτοιες συνθέσεις και φωνή, δεν νομίζω να υπάρχει μεγάλη ανάγκη να προβαίνεις σε στυλιστικές ακρότητες και να φοράς φτερά, πούπουλα και πλαστικά ρούχα. Είναι περιττές θαρρώ.

Black Swan

Βεβαίως είναι μια κούκλα αυτή η Πόρτμαν. Και σαφώς κράτησε όλη την ταινία στην πλάτη της. Όσο για το μπαλέτο ήταν ένα σκέτο όνειρο. Δεν υπάρχει συγκεκριμένο κείμενο για τη Λίμνη των Κύκνων. Υπάρχει και ένα δεύτερο τέλος, κατά το οποίο οι δύο ερωτευμένοι πεθαίνουν στο τέλος και αυτή η εκδοχή ήταν που ακολουθήθηκε και στην ταινία, κάνοντας την Οντέτ ακόμα πιο τραγική φιγούρα. Πήρε τη χρυσή σφαίρα της λοιπόν η Πόρτμαν αν και εγώ για να πω την αμαρτία μου, ενώ χάρηκα τις σκηνές μπαλέτου, τα όμορφα κουστούμια και την μυστηριακή ατμόσφαιρα της ταινίας, ξενέρωσα στο τέλος παντελώς. Δεν ξέρω γιατί. Είναι πολύ παράξενο γιατί μου αρέσουν τα δράματα. Πολύ σικέ το βρήκα μάλλον. Ίσως και πομπώδες...

Από την άλλη, κάνω πάρτυ για τη χρυσή σφαίρα που κέρδισε ο Trent Reznor (ναι από Nine Inch Nails μεριά...), για τη μουσική επένδυση που έκανε στην ταινία The Social Network. Ο άνθρωπος είναι μια ιδιοφυϊα και χαίρομαι απίστευτα που ο κόσμος άρχισε να ξεστραβώνεται και να το αναγνωρίζει. Τα κομμάτια "μυρίζουν" από δέκα χιλιόμετρα μακριά Trent. Κατά τη γνώμη μου, αυτός είναι, ένας πραγματικός μαύρος κύκνος...

S. P. O. C. K - Never trust a Klingon

Μου το υπενθύμησαν σήμερα σε on-line ραδιόφωνο. Έχουν πολύ πλάκα τα αγόρια...

The Frozen Autumn - Rallentears

Ούτε που θυμάμαι πόσο κράτησε αυτή η αναμονή. Ήταν τόσος πολύς ο καιρός που περίμενα να ακούσω για καινούργιο δίσκο τους, που νομίζω ότι είχα εγκαταλείψει πλέον την ιδέα...
Μετά από κάποιο εύλογο χρονικό διάστημα, η αναμονή παύει να είναι γλυκειά. Να όμως, που τελικά στις 22 Δεκεμβρίου, κυκλοφόρησαν ένα EP με τίτλο Ralletears και η τόσο μεγάλη αναμονή, έκανε αυτό το νέο ακόμα πιο χαρμόσυνο. Το Rallentears κυκλοφορεί μόνο σε 250 κόπιες βινυλίου και περιλαμβάνει τρία νέα κομμάτια μαζί με ένα τέταρτο που είναι η πιο πρόσφατη εκδοχή του Wait For Nothing.

Δεν θα μπορούσε να ξεκινήσει καλύτερα η χρονιά.

Βιντεάκι δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα αλλά το παρακάτω είναι μια γεύση από τα παλιά (και αγαπημένα...).