TUBERCULOSIS 13 2nd Anniversary Edition

Την Πρωτοχρονιά το παρόν ιατρείο έκλεισε τα 2 του χρόνια! Έχοντας την ιδιότητα της Mistress και με τη δύναμη που μου δίνει το---

ΩΠΑ ΚΑΛΗ ΜΟΥ! Για πάρτο ξανά...από την καλή αυτή τη φορά...

Ντριιιιιιν! Ντριιιιιν! Ντριιιιιιν!
(Δεν προλαβαίνω να δω στην αναγνώριση ποιος είναι, μάλλον το σήκωσαν από το πάνω σπίτι. Βλέπω μήνυμα στο msn "Σήκωσέ το, για σένα είναι")

Δρ.: Ναι, ποιος είναι;
Μ.: Ο τελευταίος άνθρωπος που θα ακούσεις σήμερα!
Δρ.: Τι έπαθες πάλι μωρή;
Μ.: Άσε τα "μωρή" και βρες ένα καλό λόγο για τον οποίο το soundtrack παραμένει το ίδιο, γιατί δεν το έχεις αλλάξει και γιατί δεν έχουμε βάλει ακόμα επετειακό κείμενο; Λέγε!
Δρ.: (Ας πάω με τα νερά της. Μάλλον έχει ψοφήσει και δεν της το έχουν πει)
Μ.: ΑΚΟΥΩ ΤΙ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΠΑΛΙΟΜΑΛΑΚΑ!
Δρ.: (Μπα που να πιαστεί το κωλόμαλλό σου στην πόρτα του ασανσέρ, σκατολάμια!) Κι εγώ πού θες να το θυμάμαι;
Μ.: Και τι σκατά σε έχω γραμματειακή υποστήριξη, ρε παπάρα; Για τα ωραία σου μάτια; Υποτίθεται ότι εσύ τα θυμάσαι αυτά κι ενημερώνεις τη Διεύθυνση, δηλαδή εμένα!
Δρ.: Ωραία, σκάσε και πες μου τι θες να κάνουμε.
Μ.: (Γκουχ, γκουχ, ξεροβήχει με αυτό το σοβαρό ύφος 40 Καρδιναλλίων)
Δρ.: (Στο λαιμό να σου κάτσει!)
Μ.: Για μουσική θα βάλουμε μερικά από τα τραγούδια που μου έφερες.
Δρ.: Εμ...ναι, Houston, we've got a problem.
M.: Τι έγινε τώρα;
Δρ.: Εμ...τις συλλογές τις έκανες cut/paste και δεν τις έχω εγώ πλέον.
Μ.: Χμμμ....
(Σαν να μη μου αρέσει αυτό το "Χμμμ....)
Μ.: Θα σου γράψω τη λίστα και εσύ θα κόψεις τον κώλο σου να τα βρεις ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΣΤΟΝ ΚΟΨΩ ΕΓΩ ΦΕΤΕΣ!
Δρ.: Γιες μι γουόντερφουλ μάνταμ...
(Ξεκινάει και γράφει τη λίστα στο msn. Στο μεταξύ ταΐζω τα γιδοπρόβατά μου στο Farmville...Έχει περάσει ένα 10λεπτο και λέω να κοιτάξω τι έχει γράψει. ΜΟΝΟ 4 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ)
Δρ.: Ακόμα στο 4ο είσαι;
Μ.: ΣΚΑΣΕ! Να ακούω και τι θα βάλω, γιατί σε έχω ικανό να πας να μου ανεβάσεις καμιά Lady Gaga και να γίνουμε ρεζίλι των σκυλιών!
Δρ.: Δε μου αρέσει η Lady Gaga....Να μου έλεγες για Madonna, να πάρω θέση...
Μ.: Λοιπόν, πάρε τη λίστα. Κανόνισε κακομοίρη μου να βάλεις τα σωστά τραγούδια και τους σωστούς τίτλους για να μη σε αρχίσω στις γρήγορες! Κοτζάμ επετειακό είναι αυτό, δεν είναι σαν τα μούτρα σου.
Δρ.: Γιες μι γουόντερφουλ μάνταμ... (Τι έχουν τα μούτρα μου δηλαδή;)
Μ.: Άντε, ξεκίνα γιατί νυχτώσαμε.
Δρ.: Να ρωτήσω κάτι;
-ΤΟΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΤ!

Δρ.: Που να σε κλείσουν σε θάλαμο αερίων, παλιομισοριξιά!

Για πάρτε μάτι την playlist

TUBERCULOSIS 13
2nd Anniversary Edition


01 CULTURE KULTUR - No Surrender
02 CYBER TEC PROJECT - Let Your Body Die (Original)
03 DANCE OR DIE - Dance Or Die
04 E NOMINE - Der Ring Der Nebelungen (New Version)
05 FUNKER VOGT - City Of Darkness
06 GHOSTING - Disguised In Black
07 NOVEMBER PROCESS - Stability
08 SOLAR FAKE - I Keep My Eyes Shut
09 VNV NATION - Joy
10 VOX CELESTA - Du (Hidden Track)

Download Here

ΥΓ.: Προστέθηκε νέο link

Tuberculosis 12 Guilty

Ντριιιιιν! Ντριιιιιν! Ντριιιιιν!

Δρ.: Παρακαλώ;

Μ: Άσε τα παρακάλια και στρώσου στη δουλειά!

Δρ.: Τι θες πια από τη ζωή μου και δεν ψοφάς να τελειώνουμε;

Μ: Πρώτα θα κάνεις αυτό που θα σου πω κι αν είσαι καλό παιδί, θα σκεφτώ και την πρότασή σου. ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΕΓΩ ΝΑ ΨΟΦΗΣΩ ΜΕ ΜΠΑΓΙΑΤΙΚΟ SOUNDTRACK, ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ! Τι θα λένε για μένα μετά πάνω από τον τάφο μου;

Δρ.: Με τόσο φτύσιμο που θα ρίχνουν, χλωμό το κόβω να τους μείνει χρόνος για συζήτηση!

Μ: ΣΙΛΑΝΣ! Αντιλαμβάνεσαι πως έχουμε να βάλουμε συλλογή από το καλοκαίρι... Ο κόσμος κατέβασε τα χειμωνιάτικα, έστρωσε χαλιά, ετοιμάζει κουραμπιέδες κι εμείς ακόμα είμαστε με το ίδιο soundtrack!

Δρ.: Κουραμπιέδες δεν ξέρω να φτιάχνω...

Μ: Προσπερνώ το γλοιώδες σχόλιο και συνεχίζω, γιατί με περιμένουν για καφέ -

(κάπου εδώ σκέφτομαι ότι θα φάω το χώσιμο της αρκούδας πάλι και, βλέποντας ότι δε με παίρνει και πολύ, απαντώ με ένα ξερό-)

Δρ.: Για πες.

Μ: Λοιπόν, επειδή τα νεύρα μου έχουν γίνει παρτάλια, θέλω να φτιάξουμε μια συλλογή με γυναικεία φωνητικά, να είναι λίγο ροκ, λίγο μέινστριμ, δεν ξέρω. Κάνε τα δικά σου, ξέρεις εσύ, ενημέρωσέ με και τα υπόλοιπα τα αναλαμβάνω εγώ.

Δρ.: Χμμμ, δηλαδή ΕΓΩ θα βρω τραγούδια, ΕΓΩ θα φτιάξω την playlist, ΕΓΩ θα φτιάξω το εξώφυλλο, ΕΓΩ θα ανεβάσω τη συλλογή, ΕΓΩ θα βάλω τραγούδια στον player, ΕΓΩ θα γράψω κείμενο... Εσύ τι ακριβώς είπαμε ότι θα κάνεις;

Μ: Αυτό που κάνω καλύτερα όλο αυτό το διάστημα. Θα δίνω διαταγές!

Δρ.: Κατάλαβα...Να κάνεις και κάνα διάλειμμα στο μεταξύ, μην πάθεις καμία υπερκόπωση...

Μ: Άκου να σου πω, μίασμα του διαδικτύου, τόση ώρα που αυθαδιάζεις θα είχες κάνει τα μισά-

Δρ.: (Σκύλα!)

Μ: - κι αντί αυτού, αντιμιλάς, τολμάς και έχεις ΑΠΟΨΗ -Χα! Ας γελάσω!-

Δρ.: (Κάργια!)

Μ.: -και τρως αρκετό από τον πολίτιμο χρόνο μου!

Δρ.: (Μα πού στο διάολο έχω βάλει αυτό το τηλέφωνο του hitman; )

Μ: Ακούς τι σου λέω, σίχαμα της Μεσογείου, ή με γράφεις;

Δρ.: Όχι, σε ακούω. Παώ να ετοιμάσω αυτά που θες...

Μ: Έτσι μπράβο, αν δεν ήμουν κι εγώ να πειθαρχήσετε, θα είχαμε πάει κατά διαόλου! Φεύγω!

Δρ.: (Στα τσακίδια, γκρέμλιν της Λαπωνίας!) Καλά να περάσεις!...

Download Here

Το νέο soundtrack είναι γεμάτο γυναίκες. Πολλές γυναίκες! Τώρα αυτό δεν ξέρω τι σημαίνει... Πιθανώς έχουμε φάει φρίκη κι εγώ και ο Dr. ο καθένας για διαφορετικούς λόγους. Πάτηστε στο link από πάνω για να το κατεβάσετε. Καλή ακρόαση.
Mistress Hyde

The Summer Is Crazy

Το κατάστημα θα παραμείνει κλειστόν λόγω διακοπών. Διαρκείας. Φεύγοντας όμως, είχα υποσχεθεί μια καλοκαιρινή συλλογή. Ιδού. Σας αρέσει, δεν σας αρέσει, αυτή είναι! Για ό,τι θέλετε μπορείτε να απευθύνεστε στον Δρ. Beli μέσα σε λογικά πλαίσια πάντα.

Εις το επανιδείν.

P.S. Η συλλογή, μεταξύ άλλων, περιέχει κομμάτια από εξαιρετικά ταλαντούχες και αγαπητές Ελληνικές Electro μπάντες, τις οποίες εκτιμώ ιδιαιτέρως. Αν κάποιος από τα παιδιά έχει αντίρρηση για τη συλλογή που παρασκευάσαμε στο εργαστήριο του Ιατρείου μας, δεν μας απασχολεί καθόλου. Μπορεί να έρθει όμως στο γνωστό μαγαζί, δεύτερο σκαμπώ από τα Dexx, και να μου υποβάλλει μαζί με τα σέβη του και τα παράπονά του.

Mistress Hyde

... stay Human

******

Και τι τώρα; Θέλετε να βγάλω και λόγο;

Πλανάστε οικτρά αν νομίζετε πως θα καθίσω να σιχτιρίσω στο σκατοκαλόκαιρο που περνά -στα τσακίδια να πάει, γίνεται; Εγώ προτιμώ το χειμώνα (λόγω ασθενειών, άρα και περισσότεροι πελάτες)- και θα μιζεριάσω για την κατάντια μου! Επουδενί! Σας αφήνω με αυτό το soundtrack το οποίο αποτελείται από αρκετά κατακλεμένα (από εμάς πάντα) κομμάτια, τα οποία δε βρίσκαμε στο youTube για να τους αλλάξουμε τον αδόξαστο. Αλλά όποιος έχει επιμονή (γιατί το μαγαζί δεν έχει αποθέματα υπομονής) βρίσκει τρόπο.

Καλή ακρόαση και... περαστικά να είναι!

PS: Αυτή την περίοδο, δεν κουράρω πολύ τη Mistress γι' αυτό μη δώσετε σημασία αν στο εγγύς μέλλον σας αρχίσει στα γαμοσταυρίδια άνευ λόγου! Ειδοποιήστε με και θα αναλάβω την κατάσταση προσωπικά (5-6 σφαλιάρες, 3-4 μετακομίσεις του σύνθετου-Αβέρωφ και θα στρώσει).

Doctor Beli

...stay Tuned

Download Here

Tuberculosis 10

ΝΤΡΙΙΙΙΙΝ!!! ΝΤΡΙΙΙΙΙΝ!!! ΝΤΡΙΙΙΙΙΝ!!!

(το σκέφτομαι να το σηκώσω, γιατί έχω έμπνευση στο twitter)

Δρ: Παρακαλώ;

Μ: Καλημέρα.

Δρ:.....;......;.....;

Μ: Τι μου κάνεις;

Δρ:....;.....;.....;

Μ: Κι εγώ καλά είμαι. Ξέρεις μωρέ γιατί σε πήρα τηλέφωνο;

Δρ:.....;....;.....;

Μ: Να μωρέ, έχουμε το ίδιο soundtrack τόσο καιρό κι έλεγα μήπως το αλλάζαμε.

Θυμάμαι που μου είπες ότι είχες βρει κάποια κομμάτια και λέω να σου στείλω κι εγώ μερικά να συμπληρώσεις...

Να, πάρε και πές μου.

Δρ:....;.....;.....;

ΤΣΙΚ!

Λίγο αργότερα - κι αφού έχω ετοιμάσει tracklist, εξώφυλλο και τα σχετικά - τηλεφωνώ στη Mistress για να πάρω το ΟΚ προς δημοσίευση.

ΝΤΡΙΙΙΙΙΝ!!! ΝΤΡΙΙΙΙΙΝ!!! ΝΤΡΙΙΙΙΙΝ!!! ΝΤΡΙΙΙΙΙΝ!!!

(είμαι σίγουρος ότι «καίγεται» στο rpg)

Μ: Πες μου, γιατί είμαι στη μέση της πίστας.

Δρ: Όλα έτοιμα! Έφτιαξα και την tracklist, το εξωφυλλάκι κι απλά μένει να μου πεις αν συμφωνείς.

Μ:....;....;....;

Δρ: Εμμ, οκ, το στέλνω.

Μ:......;....;....;

Δρ: Καλά, στον player θα βάλω να παίζουν 2-3, εξάλλου όποιος θέλει να ακούσει, κατεβάζει τη συλλογή.

Μ:.....;.....;....;

Δ: Λοιπόν, καλά, οκ, κλείνω, να πάω να ανεβάσω τα σχετικά κι αν είναι τα λέμε μετά.

ΤΣΙΚ!

Internet... Connecting People

Download Here

Συγνώμη που πηδάω έτσι ασύστολα την προηγούμενη ανάρτηση της Mistress και τα συμπονετικά σχόλια του Ten Thousand Eyes, αλλά έκανα ένα βαψιματάκι και μια αλλαγούλα στο blog, έτσι για να κάνω το μυαλουδάκι σας να στροφάρει περισσότερο.

Όπως θα παρατηρήσατε, εκτός του σκηνικού του ιατρείου, προσθέσαμε μια νέα καρτέλα

-ΠΑΝΩ ΚΟΙΤΑ, ΑΧΡΗΣΤΕ!-

Σε αυτή θα μπαίνουν όλα τα soundtrack, τα links για κατέβασμα, οι tracklists και τα σχετικά. Για την ώρα δεν έχουμε πειράξει κάτι στα προηγούμενα, αλλά αυτό δεν είναι κάτι το οποίο έχει να κάνει με τη θεραπεία σας. Τώρα, αν δείτε πως κάποιο Link δε δουλεύει, παρακαλείστε να ενημερώσετε τη γραμματεία (εμένα) άμεσα μέσω comment (γιατί τα mail μας έχουν τιγκάρει στο spam από Viagra, και καπότες με γεύση γκουαρανά), ώστε να διορθωθεί η κατάσταση.

Αυτά, καλή συνέχεια!

TUBERCULOSIS 9 Sin City

Χαίρετε!

Μερικά tips για αυτό το post...

1. Εδώ και κάνα δίμηνο έχουμε φτάσει στο σημείο παράκρουσης και σχιζοφρένειας με το θέμα των soundtracks! Η Mistress θέλει αυτό, εγώ θέλω το άλλο, καταλήγοντας για ατελείωτες ώρες στο τηλέφωνο, λογομαχώντας για το αν θα πρέπει εκείνη να συνεχίσει να τηγανίζει τις πατάτες μαζί με τα αυγά στο ίδιο λάδι και για το αν εγώ θα αφήσω τις φάρμες και τα κοτέτσια στο facebook και να βρω καμιά γκόμενα να ξελαμπικάρει το μυαλό μου (γιατί τα υπόλοιπα τα έχω υπό έλεγχο, τρομάρα μου)!

2. Ο καιρός το πήγαινε καλά στην αρχή και είχαμε ετοιμάσει ένα δυναμικό soundtrack. Μετά μας τα χάλασε και γίναμε Ταϋλάνδη λόγω βροχών, όπου και πάλι αναγκαστήκαμε να αλλάξουμε soundtrack. Τελικά κάποιος εκεί πάνω, σε ΣΙΓΟΥΡΗ συνεργασία με κάποιον εκεί κάτω, έχει βαλθεί να μας κάνει τα νεύρα Moulin Rouge, καθιστώντας μας ανίκανους ακόμα και για να κάνουμε τσιχλόφουσκες!

3. Συνεχίζοντας την από πάνω φλυαρία, να σας ενημερώσω πως έχουμε κάβα καμιά 10αριά soundtrack, στην περίπτωση που μας τύχουν διάφορες ιδιάζουσες περιπτώσεις, ήτοι: "The Brain Dead" soundtrack, για άτομα που το έχουν «κάψει» εδώ και χρόνια αλλά κανείς δεν τους το έχει πει, "Cookie Diary" soundtrack, για εκείνες που ακόμα τα «γράφουν» όλα εκεί που δεν πιάνει μελάνι και το "F***K me, I'm Famous" soundtrack, όπου το F***K stands for FREAK, το οποίο είχαμε ετοιμάσει για την ημέρα του Αγ. Βαλεντίνου αλλά μάλλον το κόβω να το ακούω μόνο εγώ!

4. Δεν θα δικαιολογηθούμε γιατί δε γράψαμε τόσο καιρό. ΔΕ ΓΟΥΣΤΑΡΑΜΕ! Εσείς κάντε λοβοτομή στο "ΔΕ ΓΟΥΣΤΑΡΑΜΕ" κι απλά συμπληρώστε το κενό με το "ΘΕΛΑΜΕ ΝΑ ΣΑΣ ΛΕΙΨΟΥΜΕ" (τα καλάμια που καβαλάμε είναι προσφορά των καταστημάτων Leroy Merlin, Εξοπλισμός Κήπου, περίπτερο 5, άνετο parking και τα σχτικά!)

5. Έχουμε ένα θέμα με τους file hosters, γι' αυτό και βλέπετε τα links μας μια εδώ, μια εκεί, μια στην Καραϊβική! Σκεφτόμεθα (ναι, συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες) να ανεβάζουμε πλέον στο SkyDrive για να μην ψαχνόμαστε, αλλά πρώτον χρειαζόμεθα τη συναίνεσή σας και δεύτερον -από όσο φαντάζομαι- χρειαζόμαστε τα mail σας. Είδωμεν, ως τότε...

6. Αυτά. Πάω να μαγειρέψω, η Mistress θα πέσει ξερή από την κούραση σε λίγο, οπότε και θα της τηλεφωνήσω για να κάνω την ψυχοσύνθεσή της Angry Birds!

Καλή ακρόαση!

PS> Υπό κανονικές συνθήκες, θα ακολουθούσε tracklist, αλλά σκέφτομαι να κάνω τη ζωή της Mistress κόλαση (και τα δικά σας νεύρα ακορντεόν) και δε θα ποστάρω τη λίστα- καθαρά για άσχετους λόγους (τους οποίους ακόμα δεν έχω σκεφτεί). Κατεβάστε κι ακούστε. Όλα εγώ θα τα κάνω πια;

Download Here

TUBERCULOSIS 8 Forbidden Colours

Σ' αυτό το ξύλινο παρκέ με την καινουριοφορεμένη λάμψη, είχαν γλυστρίσει τα τακούνια της, αφήνοντας βαθιές χαρακιές, πολλές φορές στο παρελθόν αλλά νόμιζε ότι τις έχει ξεχάσει. Κι όμως... Ήταν σα να μπήκε σε μια μηχανή του χρόνου και να γύρισε πίσω με τέτοια ευκολία, που τα ενδιάμεσα χρόνια, έμοιαζαν απλώς σαν ένα όνειρο. Ανακατεύτηκαν οι ίδιες νότες με σχεδόν τον ίδιο κόσμο που βρισκόταν εκεί κι έγινε το κεφάλι της σαν θερινό σινεμά που δεν έλεγε να σταματήσει να παίζει χρωματιστές εικόνες, ενός παλιού εαυτού που νόμιζε ότι είχε καταχωνιάσει στο πατάρι.

Όταν είδε παλιά, γνώριμα πρόσωπα, οικεία, ναυαγισμένα, χτυπημένα από κακουχίες, τόσο αντίθετα μ'αυτήν την καινούργια λάμψη στο ξύλινο πάτωμα, δεν μπόρεσε να μην βουρκώσει, συγκρατώντας με κόπο τον εαυτό της να μην ξεσπάσει σε δυνατά αναφιλητά. Μπορεί οι χαρακιές να σβήστηκαν με το λούστρο από το ξύλινο πάτωμα, αλλά είχαν μείνει στις ψυχές αυτών που σαν δολοφόνοι γύριζαν στον τόπο του εγκλήματος, στα πρόσωπά τους, στις κινήσεις τους, στο είναι τους...

Ύστερα, με τύψεις που άδειαζαν με βιάση το ποτήρι της, σκέφτηκε πως πήγε να πατήσει ξανά με τα ψηλοτάκουνά της, πάνω σ'αυτό το ίδιο πάτωμα, κάνοντας ίσως νέες χαρακιές, αλλά πιο δυνατή από παλιά. Πιο σίγουρη και πιο σοφή, ένιωσε σαν ναυαγός που έχει επιβιώσει. Δεν ήταν πια η ίδια.

Το επόμενο πρωί, ήταν ένα από αυτά τα μισητά επόμενα πρωινά, που ο καφές είναι άγευστος, το στομάχι κάνει καταδύσεις και το κεφάλι είναι γεμάτο με τόσες μελωδίες που μπλέκονται μεταξύ τους κακομοιριασμένες και αποσπασματικές.

Άναψε τσιγάρο κι ας ήταν το τελευταίο πράγμα που έπρεπε να κάνει...

**********

TUBERCULOSIS 8

Forbidden Colours

Download Here

Cuuuut!

Είναι η επώδυνα εμπύρετη κατάσταση που με κρατάει και θα με κρατήσει για μερικές μέρες ακόμα, μακριά από δω...
Το κεφάλι μου έχει γίνει όπως ακριβώς φαίνεται στη φωτογραφία, αν και νομίζω ότι το κεφάλι μου πάντα είναι έτσι, ειδικά όταν ψάχνω ένα τραγούδι και δεν το βρίσκω. Είχα να ακούσω μουσική από την Τρίτη το πρωί και άκουσα λίγο σήμερα το βράδυ. Έπαθα κρίση στέρησης όπως τα πρεζόνια.
Ευτυχώς που έχουμε και γιατρό σε αυτό το σανατόριο παύλα ίδρυμα...

... Θα επιστρέψω άμα τελειώσει η αναρρωτική...


Pic

THIR13EN GHOSTS

13 months ago...

Mistress : Καλωσορίσατε στο νέο μας μέγαρο. Αφήσαμε τα ΜΠΙΝΕΛΙΚΩΜΑΤΑ με πόνο καρδιάς...
Doctor : Σιγά κοπελιά το δράμα, με το μαλακό...
Mistress : Σκάσε ζώον, μιλάω! Τι έλεγα; Α ναι! Με πόνο καρδιάς αφήσαμε τα ΜΠΙΝΕΛΙΚΩΜΑΤΑ και δεν ήταν καθόλου εύκολη απόφαση...
Doctor : Ναι σφιχτήκαμε πολύ είναι αλήθεια...
Mistress : ΘΑ ΣΚΑΣΕΙΣ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ; Λοιπόν...

Present Day...

Δεν είναι τυχαίο που θυμηθήκαμε μετά από 13 μήνες ότι κλείσαμε ένα χρόνο (και κάτι πλέον) σ' αυτό το ιατρείο. Θα μπορούσαμε βέβαια να είχαμε κάνει αυτή την ανάρτηση στην ώρα της, την Πρωτοχρονιά δηλαδή, αλλά αναρωτιόμεθα ποιος θα μας διάβαζε Πρωτοχρονιάτικα, αν αναλογιστεί κανείς τη ζόρικη χρονιά που πέρασε; Οι περισσότεροι από εσάς (όπως κι εμείς άλλωστε) θα ήσαστε στο τρίτο όνειρο!

Νέος χρόνος=νέα πράγματα. Σ' αυτό το ιατρείο δεν άλλαξε κάτι όλον αυτόν τον χρόνο. Εντάξει, κάτι ψιλομαλακιουλίτσες στα soundtrack, κάτι που η Mistress την είχε δει «Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα» και, πριν προλάβεις να εμπεδώσεις τη μια ανάρτηση, ερχόταν και σου κάρφωνε την επόμενη, αλλά σε γενικές γραμμές παραμείναμε πιστοί στην παράδοση -κατάλοιπα από τα ΜΠΙΝΕΛΙΚΩΜΑΤΑ, βλέπετε!
Α, ναι, σωστά...αλλάξαμε το template, αλλά αυτό κοιτάξτε να το συνηθίσετε, γιατί με την τρέλα που κουβαλάμε εδώ μέσα, δεν έχετε δει τίποτα ακόμα!

Θα σας πω όμως κάτι κι ας ακουστεί μελοδραματικό. Από την περασμένη χρονιά, μου λείπουν πράγματα, άνθρωποι, καταστάσεις. Δε θα μπω σε λεπτομέρειες, δεν υπάρχει λόγος. Αυτό που θέλω να πω είναι πως μέσα από αυτό το blog-ιατρείο κατάφερα να γεμίσω αρκετά τα κενά μου -εκτός από να σπάω τα νεύρα της Mistress! Έμαθα, μαθαίνω κι εύχομαι να συνεχίσω να μαθαίνω νέα πράγματα, να ακούω νέους ήχους και να μου αρέσουν χωρίς να με πιέζει κανείς (οι βουρδουλιές που τρώω από τη Mistress είναι φετίχ, μη δίνετε σημασία!).
Περισσότερο όμως μοιράστηκα και μοιράζομαι ορισμένες σκέψεις παρέα με μια αξιολάτρευτη, κατά τα άλλα, Αφέντρα, οι οποίες έχουν έρθει στο μυαλό και των δυο μετά από ώρες κουβεντολογιού στο τηλέφωνο, με βρισίδια, φωνές, χαλασμένες καφετιέρες και τρυπημένους φούρνους, σουβλάκια, πίτσες και καπνό χωμένο στο πληκτρολόγιο (σε σημείο που αν ρίξεις νερό, αποκτάς την ολόδική σου καπνοβιομηχανία στο λεπτό!) κι οι οποίες, φυσικά, έχουν αναρτηθεί εδώ για παραδειγματισμό!


Mistress : Κατά τα λοιπά, μπορείτε να εκφράζετε ελεύθερα τη γνώμη σας -όσο σας παίρνει- και...
Doctor : … να γελάτε ασυστόλως και χωρίς αιδώ με τα άνοστα αστεία μας.
Mistress : Στόχος μας είναι να περνάμε εμείς καλά.
Doctor : Τώρα άμα θέλετε να περάσετε κι εσείς καλά...
Mistress : Ε ακόμα καλύτερα...!


Σκοπός μας δεν ήταν και δεν είναι να φτάσουμε ένα αστρονομικό αριθμό αναγνωστών. Λίγοι και καλοί, άτομα με την ίδια τρέλα στον εγκέφαλο και πολύ χαίρομαι για αυτούς που μας ακολούθησαν σε αυτό το νέο εγχείρημα. Εδώ η Mistress θα πεταγόταν να πει «Ποιο νέο εγχείρημα, ρε παπάρα; Τις ίδιες μαλακίες γράφεις με πριν, μόνο εγώ διατελώ έργο εδώ μέσα!», αλλά την έχω χεσμένη, με τον δικό μου τρόπο -αυτόν που δε με πιάνει από το μαλλί να με φέρει 5 σβούρες! Άλλωστε, η εισαγωγή που κάναμε πριν 13 μήνες τα λέει όλα:

Doctor : H Mistress δεν ονομάστηκε τυχαία, Hyde, πήρε την άσχημη πλευρά μια κι αυτή είναι το καθίκι εδώ μέσα...
Mistress : Και ο Doctor δεν είναι τυχαία ο Jekkyl. Αυτός πήρε την καλή πλευρά μια και διατελεί κοινωνικό έργο και μόνο με την παρουσία του...

Αλλά για μένα, ας μιλήσουν αυτοί που με ξέρουν. Σας εύχομαι τα καλύτερα, να περνάτε καλά, να είστε όπως είστε γιατί έτσι το θέλετε εσείς!

Δωράκι από εμάς για εσάς, το επόμενο soundtrack!

Tuberculosis 7
13 months of Tuberculosis
Anniversary Edition

Download Here

Tuberculosis 6 Revolution Remixes

Μέσα στην καθησυχαστική μαυρίλα του δωματίου μου με τα χαμηλά φώτα και τη μουσική που μου αρέσει, το τηλέφωνο μερικές φορές όταν χτυπάει ακούγεται εκωφαντικά κακόφωνο. Τα ίδια, παρήγορα χάλια κάθε φορά :

Νρίιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιν! Ντρίιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιν
(βλέπω στην αναγνώριση τον αριθμό και είμαι σχεδόν βέβαιη πως πήρε φορτσάτος να με ταράξει.)
Μ : Τι θες πάλι ρε παλιομαλάκα;
Dr. : Κι εγώ σε αγαπάω...
Μ : Κακό του κεφαλιού σου κάνεις.
Dr. : Δεν μου λες τι θα γίνει με το blog; Έτσι με τα αλληλούια θα μείνουμε και τα γαλλικά cold από τέτοια; Τελείωσαν τα Χριστούγεννα. Δεν θα αλλάξεις μουσική;
M : Δεν έχω κέφια.
Dr. : Πως δεν έχεις κέφια; Εσύ όλη μέρα με ένα MP3 και ένα ακουστικό στο αυτί είσαι!
Μ : Για να με συγχύσεις με πήρες πάλι τηλέφωνο;
Dr. : Όχι συνήθως το αντίθετο γίνεται. Εσύ με παίρνεις τηλέφωνο και μου σπας τα αρχίδια κάθε φορά. Λοιπόν λέγε τι κομμάτια θα ανεβάσουμε.
M : Δεν έχω έμπνευση αυτές τις μέρες. Ανέβασε εσύ ότι θες.
Dr. : Μπα και να φάω ξύλο μετά; Παγίδα είναι αυτό...
Μ : Αυτές τις μέρες η μουσική με πληγώνει. Ανέβασε ότι θες και δεν θα σου πω κουβέντα.
Dr. : Σιγά μωρή που σε πληγώνει η μουσική! Τι το ήθελα ο μαλάκας και πήγα και μπλέχτηκα με την πιο χτυπημένη ράτσα στην Αθήνα; Κι απ'όλους τους χτυπημένους γκοθάδες πήγα κι έπεσα σε ΕΣΕΝΑ! Χειρότερο κακό δεν μπορούσε να μου τύχει του ρουφιάνου!
(Παραμένω απολύτως ήρεμη. Πίνω ένα αρωματικό καφέ και καπνίζω ένα τσιγάρο με απόλαυση. Δεν θα τον αφήσω να μου χαλάσει την ευεργητική μου ηδυπάθεια.).
M : Άξιον απορίας είναι όντως πως σε κάνω παρέα εγώ με τις τρανσιές που ακούς αλλά είμαι ανοιχτόμυαλος άνθρωπος...
Dr. : ΕΣΥ ΜΩΡΗ ΠΩΣ ΚΑΝΕΙΣ ΠΑΡΕΑ ΕΜΕΝΑ;
(Έχει αρχίσει και ουρλιάζει στο αυτί μου σε έξαλη κατάσταση)
Dr. : Που κακό χρόνο να'χετε όλοι οι βαρεμένοι με τη μαυρίλα σας και τα υπαρξιακά σας! Άει σιχτίρ πιά! Αλλά θα σου δείξω εγώ παλιοκαριόλα....

Του κλείνω το τηλέφωνο στα μούτρα. Δεν ήμουν προετοιμασμένη για αυτό που θα ακολουθούσε, τ' ορκίζομαι.

Δύο ώρες μετά....

Ντρίιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιν

Dr. : Αυτή τη στιγμή απουσιάζω....
M:BΡΕ ΑΧΡΗΣΤΟ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΧΑΜΕΝΗΣ ΑΤΛΑΝΤΙΔΑΣ, ΤΙ ΕΚΑΝΕΣ ΣΤΑ ΛΑΤΡΕΜΕΝΑ ΜΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ; ΑΘΛΙΕ ΔΟΛΟΦΟΝΕ ΤΩΝ ΑΣΜΑΤΩΝ! ΤΡΑΓΟΥΔΟΚΑΠΗΛΕ, ΙΕΡΟΣΥΛΕ ΧΑΜΕΝΕ! ΤΑ ΠΡΕΚΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑΞΕΣ ΣΙΧΑΜΕΡΟ ΣΑΥΡΟΦΤΥΣΜΑ!
Dr. : Εσύ δεν μου είπες να ανεβάσω ότι θέλω;
M: ΘΑ ΣΟΥ ΠΙΩ ΤΟ ΑΙΜΑ ΡΕ! ΘΑ ΣΕ ΤΣΑΚΙΣΩ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΣΕ ΠΙΑΣΩ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ! ΘΑ ΣΕ ΠΑΤΗΣΩ ΚΑΤΩ....
Dr. : Μα γιατί; Και Bauhaus έβαλα και New Order έβαλα -το αγαπημένο σου-, και Siouxsie -επίσης το αγαπημένο σου- .... Δεν είμαι καταπληκτικός;
Κλαίγοντας σχεδόν εγώ από τα νεύρα:
Μ:ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΑΦΗΣΕΣ ΟΡΘΙΟ ΠΑΛΙΟΠΙΘΗΚΑΝΘΡΩΠΕ ΤΗΣ ΤΟΥΝΤΡΑΣ... ΠΟΥ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΒΡΗΚΕΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ REMIX ΠΟΥ ΝΑ ΝΑ ΣΟΥ ΚΑΕΙ ΤΟ USB ΣΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΚΟΥΣΕΙΣ ΞΑΝΑ ΜΟΥΣΙΚΗ ΓΙΑ ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ!
Dr. : Είπα να τα φωτίσω λίγο...
Μ : ΑΝΑΘΕΜΑ ΣΕ ΠΑΛΙΟΠΕΦΩΤΙΣΜΕΝΕ ΓΥΜΝΟΣΑΛΙΑΓΚΑ! ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΤΕΒΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ; ΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΘΑ ΣΟΥ ΣΠΑΣΩ!
Dr. : Μην ξεχάσεις αγαπημένη μου να τα περάσεις στο MP3 να τα ακούς το πρωί που πας στη δουλειά. Θα νιώσεις καλύτερα.
M. : ΒΡΕ ΑΝΤΕ ΧΑΣΟΥ ΒΛΗΜΑ!
......................................

Dr. : To έκλεισε πάλι η ρουφιάνα!

**********

Tuberculosis 6
Revolution Remixes

Download Here

Hunger

Πήγαινα στη δουλειά τυλιγμένη στη θαλπωρή του μαύρου παλτού μου. Στα αυτιά μου έπαιζαν οι αγαπημένες μου μελωδίες, σε μια απέλπιδη προσπάθεια να κλείσουν απέξω τους ήχους της πρωινής Αθήνας που ξυπνούσε. Καθώς περπατούσα μέσα στο μουντό, γκρίζο πρωινό με την ανάσα μου να φτιάχνει παγωμένα συννεφάκια χωρίς σχήμα, την είδα έξω από ένα σούπερ μάρκετ. Κρατούσε το τσαντάκι της και φορούσε ένα πολυφορεμένο αλλά πεντακάθαρο παλτό. Ήταν χωμένη μέσα στους κάδους σκουπιδιών του σούπερ μάρκετ με όση αξιοπρέπεια της επέτρεπαν τα άσπρα της μαλλιά, τα 60 και βάλε χρόνια της και το παστρικά σιδερωμένο παλτό της. 'Εψαχνε, καταπίνοντας την ντροπή της μαζί με την αποφορά που ανέδιδαν τα σκουπίδια, για τα απομεινάρια της προηγούμενης ημέρας. Φαντάστηκα το σπίτι της, καθαρό και νοικοκυρεμένο με άσπρα πλεκτά πετσετάκια και κάποιον παππού -ίσως και κατάκοιτο- να την περιμένει για να βάλει την κατσαρόλα να βράσει. Έναν παππού που δούλεψε σκληρά σε αυτή τη χώρα για χρόνια πολλά, μέχρι που ρόζιασαν τα χέρια του.

Αυτή είναι η Ελλάδα κυρίες και κύριοι το σωτήριον έτος 2011. Πάλι καλά που δεν μας έχουν πει ακόμα πως αφού δεν έχουμε να φάμε ψωμί, να πάμε να φάμε παντεσπάνι...

I want there to be no peasant in my kingdom so poor that he is unable to have a chicken in his pot every Sunday.
--Henri IV-- [Henry of Naverre] (1553-1610)
King of France [1589-1610].
In Hardouin de Péréfixe -Histoire de Henry le Grand - [1681].

Pic : Henry Raleigh, 1880-1945

Merry Crisis And Happy New Fear!

NTPIIIIIIN!!! NTPIIIIIIN!!! NTPIIIIIIN!!!

(αρνούμαι να απαντήσω... βλέπω τον αριθμό στην αναγνώριση... για καλό αποκλείεται να είναι...)

NTPIIIIIIN!!! NTPIIIIIIN!!! NTPIIIIIIN!!!

(το κέρατό μου μέσα!)

Δρ.: Καλημέρα!
Mistress: Κακή, ψυχρή κι ανάποδη!
Δρ.: Κι αφού είδα τον αριθμό σου στο τηλέφωνο γιατί το σήκωσα ο μαλάκας;
Mistress: Γιατί είσαι τρελή μαζόχα και γουστάρεις να τ΄ ακούς! Πάλι παίζεις με τις μαλακίες στο facebook;
Δρ.: Τι σε νοιάζει μωρή; Το ψωμί σου τρώω;
Mistress: Ρε άει στο διάολο, που θα υψώσεις και φωνή! Λοιπόν. Ξέρεις γιατί σε πήρα τηλέφωνο.
Δρ. (γιατί δεν είχες νέα από τον Κάτω Κόσμο κι ανησύχησες μήπως;) Φαντάζομαι, για πες...
Mistress: Όπως κατάλαβες -πράγμα ολίγον τι χλωμόν για σένα- έρχονται γιορτινές μέρες -Θού, Κύριε!- και σκέφτομαι -
Δρ.: (μπα; Το κάνεις κι αυτό τελευταία;)-
Mistress: να αλλάξουμε το soundtrack.
Δρ.: (εσένα να δω πότε θα αλλάξουμε, που ο μαλάκας μια κάρτα αλλαγής δε ζήτησα μόλις σε γνώρισα!) Και τι θα βάλουμε; Ακόμα δεν χορτάσαμε αυτό που έχουμε.
Mistress: Εγώ το χόρτασα. Πάμε γι' άλλα. Θα βάλουμε τις κλασσικές νταρκίλες, όπως συνηθίζουμε κάθε χρόνο τέτοια εποχή, γιατί όπως πάντα είμαστε μέσα στο εορταστικό πνεύμα. Σου στέλνω την tracklist να αρχίζεις να κατεβάζεις.
Δρ.: (Άμα σου κατεβάσω τα μούτρα στο πάτωμα, παλιοστραβοχυμένο ξέπλυμα, θα σου πω εγώ!) Είναι πολλά;
Mistress: Γιατί ρε ημίποδο βουβάλι; Στην πλάτη θα τα πάρεις; Λοιπόν, πάρε τη λίστα και ξεκίνα γιατί πρέπει να ετοιμάσω τη λίστα μου για το γιορτινό τραπέζι.
Δρ.: (Κι εγώ σκέφτομαι να ταξιδέψω πίσω στο χρόνο, να βρω τον Σίντλερ και να του πω να κάνει μια μικρή αφαίρεση από τη δική του!) Τι καλά σκέφτεσαι να ετοιμάσεις;
Mistress: Να μη σε νοιάζει! Μην ακούσεις για φαί, πρώτος να τρέξεις! Επίσης θέλω να περιποιηθείς και το εξώφυλλο ΚΑΙ ΜΗ ΜΟΥ ΒΑΛΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ ΠΕΤΑΛΟΥΔΙΤΣΕΣ ΚΙ ΑΣΤΕΡΑΚΙΑ KI ΑΓΙΟΒΑΣΙΛΗΔΕΣ!
Δρ.: (Στον τάφο σου θα βάλω αστεράκια, μωρή μούμια του Καρνάκ, και θα το κάνω ταβερνείο 32 αστέρων!) Μωρ' δε μου γαμιέσαι λέω εγώ; Θα μου βγει πάλι ο κώλος με τα κωλοτράγουδα, θα μου βγει και στο Photoshop;
Mistress: Ε κάνε πια και κάτι χρήσιμο στη ζωή σου, που κάθεσαι και το ξύνεις με τις παπαριές στο διαδίκτυο! Σε αφήνω τώρα γιατί έχω δουλειά. Να με ενημερώσεις για τις εξελίξεις και κοίτα μην κάνεις καμιά μαλακία με τους τίτλους των τραγουδιών! Ρεζίλι με έκανες τις προάλλες!
Δρ.: (Ρεζίλι γίνεσαι από μόνη σου, εξωγήινε των Σκανδιναβικών Άλπεων!) Άι σιχτίρ, μωρή κομπλεξικιά!
Δε φτάνει που θα μου κάθεσαι όλη μέρα-

ΤΣΙΚ!

Δρ.: Το έκλεισε η καριόλα!

Tuberculosis 5

Download Here

Tuberculosis Vol. 4 - "Victim"

NTPIIIIIIN! NTIIIIIIN! NTPIIIIIIIN!

Δρ.: Παρακαλώ;
Μ: Κανονικά, αφού βλέπεις τον αριθμό μου στο γαμωτηλέφωνό σου, θα έπρεπε να μου απευθύνεσαι πιο κόσμια. Για παράδειγμα, ένα απλό «Καλημέρα σας, μεγαλειοτάτη» ή ένα ασήμαντο «Στις διαταγές σας, πολυαγαπημένη και πανέμορφη αφέντρα μου!» θα ήταν πιο βολικό!
Δρ.: Μωρ' δε μου πας στο διάολο λέω εγώ, που μου σηκώθηκες με ορέξεις!
Μ: (παύση) Μου αρκεί!
Δρ.: Λέγε τι θες και καίγομαι!
Μ: Πάλι οργώνεις και φυτεύεις; Μια γκόμενα πρέπει να σου βρούμε εσένα, μπας και ανοίξει λίγο το μάτι σου, που έχεις βγάλει ρίζες με τα κωλόνησα και τις σκατοφάρμες σου!
Δρ.: Όταν τελειώσεις με το παραλήρημα, μπορείς να μου πεις τι θες. ΑΝΤΕ, ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΟΥΛΕΙΕΣ!
Μ: ΣΚΑΣΕ! Λοιπόν, μικρό μου φυματικό μυγόχεσμα, σου έχω νέα!
Δρ.: Ωχ...
Μ: Να πας να γαμηθείς! Σκάσε κι άκου! Τι θα κάνεις σήμερα; (με ναζιάρικη φωνή)
Δρ.: Ωχ... Γιατί έχω την εντύπωση πως δε θα μου αρέσει αυτό που θα ακούσω;
Μ: Καλά κάνεις. Πάρε τη λίστα που σου είχα δώσει και κατέβασε τα τραγούδια που σου έχω εκεί-
Δρ.: (άμα σου κατεβάσω κάνα καντήλι μεσημεριάτικα, θα φταίω εγώ μετά;)
Μ: -ανέβασέ τα εκεί που ξέρεις-
Δρ.: (στον πάτο σου, σκατολάμια!)
Μ: -και ετοίμασε κείμενο.
Δρ.: (τη νεκρολογία σου θα ετοιμάσω, που να σε τρώνε τα σκουλήκια μόλις ψοφήσεις και να μη σε χωνεύουν, παλιοκαριόλα!)
Μ: Έλα, ακούς ή μαλακίζεσαι με κανένα κωλοπαίχνιδο;
Δρ.: Λέγε μαρί, που μου έχεις φάει τα συκώτια!
Μ: Τι να πω; Δεν άκουγες τόση ώρα; Ξεκίνα, γιατί έχω να βάλω πλυντήριο και να μαγειρέψω!
Δρ.; Δεν κατάλαβα! Όποτε θα σε πιάνει εσένα η προκοπή σου, θα πρέπει εγώ να πηδιέμαι στο youTube;
Μ: Αφού δεν πηδιέσαι αλλού, μην έχεις παράπονο! Λοιπόν, τρέχουμε τώρα και πάρε με τηλέφωνο να μου πεις τι σκατά έκανες.
Δρ.: (το Χάρο θα πάρω τηλέφωνο που μάλλον σε ξέχασε, απέθαντη σκρόφα!)

ΤΣΙΚ!

Δρ.: Μου τη δίνει όταν το κάνει αυτό! Άι σιχτίρ!

Tuberculosis Vol. 4 - "Victim"



DOWNLOAD LINK

Tubercolusis 3

NTPIIIIIIIIN! NTPIIIIIIIN! NTPIIIIIIIIN!

G: Παρακαλώ;
Μ: Παρακάλα λίγο ακόμα!
G: Καλημέρα! Σχετικό βέβαια, τέτοια ώρα που θυμήθηκες να πάρεις! Πώς πέρασες χτες στο live, μικρό μου;
Μ: Ρε άσε τις γλύκες και κοίτα να δεις τι θα κάνεις με το soundtrack!
G: Tι έπαθε πάλι το soundtrack;
Μ: Ρε παπάρα, έχουμε το ίδιο soundtrack εδώ και μήνες! Θα το πάμε έτσι μέχρι το Πάσχα;
G: Γιατί; Τι έχει το Πάσχα δηλαδή; Σε χαλάει;
Μ: Άκου. Για να μη σε στείλω στη Γαύδο να γράφεις κλήσεις στα παρκόμετρα, βάλε νέο soundtrack, που θα μου βγάλεις και γλώσσα!
G: Έχει η Γαύδος παρκόμετρα;
Μ: Ας μην ανεβάσεις εσύ το soundtrack και θα δεις τι άλλο θα «φυτέψω» στη Γαύδο για να έχεις να ασχολείσαι! Μαλακοβιόλη!
G: Μα δεν έχω tracklist ρε κοπελιά...
Μ: Και τι νόμιζες πως κάνω εγώ, ρε ακατέργαστο βοοειδές; Μπρίκια κολλάω; Πάρε την tracklist, στην έστειλα στο mail σου. Βλήμα!
G: Για να δω.....

(μετά από 5 λεπτά)

G: Μαρί, εγώ δε τα έχω αυτά.
Μ: Στ' αρχίδια μου! Φάε τον κώλο σου να τα βρεις! Τι σε έχω για γραμματέα; Για να λιμάρεις τα νύχια σου;
G: Μα....
M: Μαρακαΐμπο! Που θα μου πεις και «μα»! Άντε, τρέχουμε τώρα και να τα έχεις έτοιμα το πολύ μέχρι το απόγευμα. Έχω κι άλλα πράγματα να γράψω στο blog και δε θα περιμένω την αφεντιά σου.
G: Γιες μι γουόντερφουλ μάνταμ....
Μ: Τράβα γαμήσου, αξύριστο κουνάβι!

ΤΣΙΚ! (κλείνει το τηλέφωνο)

G: Καριόλα!

ΝΤΡΙΙΙΙΙΝ! ΝΤΡΙΙΙΙΙΝ! ΝΤΡΙΙΙΙΙΝ!

G: Τι θες πάλι; Ψάχνω να βρω τα κωλοτράγουδά σου!
Μ: Σκάσε! Κι επειδή ξέρω ότι με σκυλόβρισες μόλις το κλείσαμε, θα σε τιμωρήσω βάζοντάς σε να γράψεις και κείμενο. Και κοίτα...μη τυχόν κι ανεβάσεις τη συνομιλία μας, παλιομαλάκα, γιατί θα έρθεις Αθήνα και θα σε ευνουχίσω με το ψαλιδάκι για τις βλεφαρίδες!
G: Καλά.....
M: Καλάμια! Τηλεφώνησε να μου πεις τι στο διάολο έκανες!
G: Ναι, αλλά-

ΤΣΙΚ!

G: .........Καριόλα!.........

TUBERCOLUSIS 3






Download Here

~The Peter Pan~

Συγκινητικά, μα συνάμα παραπλανητικά, αθώος, ευχάριστος και αξιοπρεπής, διατηρεί ένα πολυκαιρισμένο αέρα παλιάς, ξεχασμένης ιπποσύνης και ευγένειας σαν παλιό μπουκάλι ακριβό κρασί που το ανασύρεις από ένα σκονισμένο κελάρι. Λαλίστατος, και αξιομνημόνευτα ακομπλεξάριστος, θυμίζει ένα ευχάριστο, νωχελικό, καλοκαιρινό περίπτατο στο πάρκο. Έξοχος και ευφιής ατακαδόρος, παραγεμισμένος από μια αντιφατικά χαρωπή μελαγχολία. Πρόθυμος πάντα για να βοηθήσει, διαθέτει μια γοητευτικά έμφυτη καλοσύνη που σε ανακουφίζει, χαρίζοντάς σου όμως συνάμα, μια απλόχερη φιλυποπτία. Αθόρυβα χαρισματικός, χωρίς φανφάρες αλλά γεμάτος θεατρινισμούς, σε κάνει θεατή ένος δραματικά ενδιαφέροντος θεατρικού έργου χωρίς το προκαθορισμένο happy end. Διατηρώντας με αυτοκαταστροφικό πείσμα την αέναη παιδικότητά του, σε συγκινεί βαθειά, με χαρωπή ευγένεια και παρουσία που μοιάζει με πτήση με πολύχρωμο αερόστατο.

Το μυστήριό του είναι αμετάβλητο, ακόμα και όταν νομίζεις πως ξέρεις τα πάντα για αυτόν, επειδή δεν σε αφήνει να ξύσεις κάτω από την επιφάνεια. Απρόβλεπτα συναρπαστικός, προσηνής και καλλιτεχνικός, μοιάζει με αυταπάτη. Διαθέτει αξιοθαύμαστες αρχές και ήθος σε τέτοιο βαθμό που μοιάζει ψεύτικος. Ζει κατ’επιλογή, μόνιμα στη Χώρα Του Ποτέ-Ποτέ και σκορπίζει γύρω του σα χρυσόσκονη, καθαρή μαγεία -ειδικά όταν χορεύει, πράγμα που συμβαίνει σπανιότατα και υπό συγκεκριμένες συνθήκες. Η ανθρωπότητα δεν θα το άντεχε αν αυτό γινόταν πιο συχνά. Θα μπορούσε να είναι μια λαχταριστή, με άρωμα φράουλας τσιχλόφουσκα, τόσο κυκλοθυμικός που θα μπορούσε να «σκάσει» ανά πάσα στιγμή, αλλά και τόσο συναρπαστικά γλυκός.

Φεύγεις, αθόρυβα και αξιοπρεπώς, παίζοντας ένα όμορφο τραγούδι στο κεφάλι σου, όταν αφού έχεις κοπανήσει για ώρες -μέρες ολόκληρες- την πόρτα της Χώρας Του Ποτέ – Ποτέ, συνειδητοποιείς ότι δεν θα σου την ανοίξουv. Αλλωστε ο Peter Pan είναι γένους αρσενικού...


P.S. : Αλήθεια, μου έφαγε σχεδόν ένα ολόκληρο μήνα για να βρω τις κατάλληλες λέξεις να περιγράψω αυτό το άτομο και πάλι δεν είμαι ικανοποιημένη...

tHe CoNfUsEd

Η συναισθηματική του νοημοσύνη, είναι πέραν επιτρεπόμενου ορίου, σε επίπεδο αυτοκακοποίησης. Το ίδιο και η ευφυία και το ταλέντο του. Κι όμως. Χάνει τα λόγια και τις σκέψεις του με τέτοια ευκολία που εκπλήσεσσαι τρομάζοντας. Δεν είναι μόνο τα λόγια. Είναι και ο ειρμός που είναι τόσο ασυνάρτητος. Αναρωτιέσαι πως γίνεται να καταλαβαίνεις, ενώ υπό άλλες συνθήκες, αυτό θα ήταν αδύνατο. Απορείς ανάλαφρα με τον εαυτό σου, ανομολόγητα εντυπωσιασμένη, αλλά απορείς πολύ περισσότερο με εκείνον που είναι ολοκληρωτικά βυθισμένος στο χάος. Εκλογικεύεις, για να απορρίψεις την αμέσως επόμενη στιγμή, κάθε σκέψη ή βεβαιότητα. Είναι σαν το περπάτημα πάνω σε τεντωμένο σκοινί. Ταλαντεύεσαι επικίνδυνα, δυσάρεστα και αναίτια. Δεν έχει να κάνει με προσωπικές αντιφάσεις, αλλά με ένα καθολικό, ολοκληρωτικό και αμετάκλυτο χάος. Φοβάσαι πως κάποιος που βιώνει κάτι τέτοιο, είναι αδύνατο να επιβιώσει, να υπάρχει καν. Είναι τόσο αποσυντονιστικό που θες να το απομακρύνεις όσο περισσότερο γίνεται από σένα με την ταχύτητα του φωτός.

Έχει εμμονές. Αλλά από την άλλη, ποιός δεν έχει; Δεν ξέρει να σε σεβαστεί, δεν ξέρει να σε χειριστεί και δείχνει να σε φοβάται. Γιατί ξέρει πως εξ΄ ορισμού θα έπρεπε να είσαι θυμωμένη. Και είσαι. Πολύ. Αλλά δεν μιλάς γιατί όλο αυτό το χάος σου προκαλεί οίκτο. Έναν οίκτο που αν τον ήξερε θα τον ένιωθε σαν βαθειά γρατζουνιά. Είναι όμως ο μόνος λόγος που κρατιέσαι και δεν μιλάς. Προσβλητικά αφελής, ψάχνει απελπισμένα για δικαιολογίες και σέρνεται σε προσωπικές ψηλαφίσεις για να τις ξεχάσει με την ίδια ευκολία που πετάει το άδειο πακέτο από τα τσιγάρα του. Βασανίζεται από τις ενοχές του και αυτομαστιγώνεται αλλά σε εξαναγκάζει να αυτομαστιγωθείς κι εσύ για τις δικές του ενοχές με απροσποίητη, απελπισμένη αθωώτητα που σε γδέρνει. Σου προσφέρει ότι ακριβώς χρειάζεσαι και πολύ περισσότερα, με συγκινητική γενναιοδωρία, για να τα πάρει πίσω έχοντας ως ατράνταχτο άλοθι, το εσωτερικό του χάος. Φεύγεις τρέχοντας, πετώντας σακουλάκια με παστίλιες και μαύρες τουλίπες.

Tuberculosis Vol. 2

Θέλει να μου κρατάει το ενδιαφέρον αμείωτο. Για τον Αντρέα λέω. Είναι ίσως ο μοναδικός άνθρωπος που καταλαβαίνει πόσο βασική είναι η ανάγκη μου να γράφω, ακόμα και σε χαρτάκια, λέξεις χωρίς συνοχή. Όταν βλέπει πως τα παρατάω, βρίσκει πάντα κάτι για να μου κεντρίσει το ενδιαφέρον. Προσπαθεί να με δελεάσει με νέες εικόνες, σχέδια και ιδέες. Είναι πολύ περίεργο το πως λειτουργεί αυτός ο μηχανισμός. Είναι λες και είναι συγχρονισμένος να το κάνει, ακριβώς τη στιγμή που, ενώ δεν έχω κάτι να πω, το έχω μεγάλη ανάγκη.

Ο Αντρέας δεν με αφήνει ποτέ να "λιμνάζω". Μου αρέσει αυτό. Με καθησυχάζει. Eίναι κάπως σαν να είχα ένα αδελφό ο οποίος αντέχει όλες τις εκκεντρικότητές μου με αξιοθαύμαστη στωικότητα και μετά, όταν αντιλαμβάνεται τα προσωπικά μου αδιέξοδα, παίρνει ένα γκασμά και μου ανοίγει καινούριους δρόμους για να προχωρήσω. Το κάνει δε, με τόσο διακριτική τρυφερότητα, που μερικές φορές, ούτε καν το καταλαβαίνω.
Το νέο soundtrack είναι αφιερωμένο στον Αντρέα και προέρχεται από τις τελευταίες μου αναζητήσεις που έκανα χωρίς εκείνον δίπλα μου. Είναι αφιερωμένο επίσης, στους προορισμούς που πάμε μαζί αλλά και σε αυτούς που πάμε χώρια και που μετά, σαν μικρά παιδιά βγάζουμε τους θησαυρούς που μαζέψαμε από αυτούς τους προορισμούς και τους ανταλάσσουμε με ευλάβεια.

Ο Αντρέας, είναι ένας φίλος, που με έμαθε να μην φοβάμαι να είμαι αυτό που είμαι. Με έμαθε να μην πατάω το pause. Να συνεχίζω. Για αυτό το λόγο τούτο blog θα ανοίξει στο φιλοθεάμον κοινό. Κυρίως για τον Αντρέα που χαίρεται να τολμάω.

Είχε γενέθλια αυτό το μήνα. Παρακαλώ σας, πράξτε τα δέοντα. Καλά να περάσετε και τούτο το καλοκαίρι.

*********************

PS από Dr. Beli

Δεχόμεθα μονάχα επιταγές και καταθέσεις σε ελβετική τράπεζα. Λεπτομέρειες εντός. Μέχρι όμως να το πάρετε απόφαση και να ξεπαραδιαστείτε για πάρτη μου, σας ρίχνω το link για το 2ο Tuberculosis.

Download Here

Sunglasses...

Τις βλέπω κάθε μέρα στο λεωφορείο. Στο δρόμο, στα μαγαζιά... Είναι μια από εσάς. Και φοράει αυτά τα φρικτά, τεράστια γυαλιά ηλίου, ακολουθώντας αυτή τη γελοία μόδα που λανσαρίστηκε τα τελευταία χρόνια, πλασάροντας τεραστίων διαστάσεων πλαστικούς σκελετούς, που κρύβουν τα όμορφα γυναικεία πρόσωπα και μοιάζουν με μάσκες οξυγονοκόλλησης...
Φέτος το καλοκαίρι, θα ήθελα να δηλώσω ότι μισώ αφόρητα -ανάμεσα σε πολλά άλλα πράγματα, ανθρώπους, καταστάσεις και τραγούδια- τα Jackie O στυλ γυαλιά ηλίου.
Με κάνουν και γελάω. Ίσως όπως κάνω εγώ τους άλλους να γελάνε με τα δικά μου γυαλιά ηλίου, τα οποία μπορείτε να καμαρώσετε στη φωτό από πάνω. Τα ξετρύπωσα στη Γερμανία και νομίζω ότι με αυτά θα με θάψουν.
Όλοι οι οίκοι μόδας, θα πρέπει να έβγαλαν πολλά λεφτά με αυτά τα εκτρώματα που πουλάνε για γυαλιά. Όταν βλέπω τεράστιους κόκκινους σκελετούς ή άσπρους, με το ζόρι κρατιέμαι και δεν πέφτω κάτω από τα γέλια.
Συγνώμη κορίτσια...

Cockroach & Black Lace

Ήταν περίπου 4 το πρωί. Ξύπνησα και άναψα τσιγάρο. Κακό αυτό. Είχα δει στον ύπνο μου ότι συζητούσα με μια κοπέλα που έχω δει μόνο μια φορά στη ζωή μου, για ένα πρωήν φίλο μου. Τι φίλος δηλαδή... Αδυνατώ να βρω την κατάλληλη λέξη, νομίζω ότι θα πρέπει να επινοήσω μια καινούρια μόνη μου.
Είδα επίσης πως καθώς μιλούσα, μια μεγάλη κατσαρίδα πήγαινε να ανέβει στο κρεββάτι μου. Προσπάθησα να την κοπανήσω με το χέρι μου για να τη σκοτώσω, αλλά το κέλυφός της ήταν τόσο σκληρό και μυτερό που μάτωσε η παλάμη μου. Η μαμά μου λέει πως το κόκκινο χρώμα του αίματος στα όνειρα, σημαίνει πως κάτι θα γίνει πολύ σύντομα. Η παλάμη μου μάτωσε, έκανε και τρύπα αλλά τελικά δεν κατάφερα να σκοτώσω την κατσαρίδα. Για τις κατσαρίδες δεν ξέρω τι λέει η μαμά μου. Εγώ πάντως τις απεχθάνομαι. Περπατάνε πολύ γρήγορα και θεωρώ πως όποιος ζωντανός οργανισμός περπατάει τόσο πολύ γρήγορα, είναι πολύ ύπουλος. Γιατί να βιάζεται τόσο πολύ, άμα δεν έχει κάτι να κρύψει; Τελείωσα το τσιγάρο και έπεσα ξανά για ύπνο, στην ασφάλεια και ζεστασιά των μαύρων σεντονιών μου.

Πήγα στη δουλειά με καθυστέρηση. Γυρίζοντας και επειδή σήμερα είχαν απεργία τα ταξί, αποφάσισα μετά από πολύ καιρό να περπατήσω και να χαρώ τον ανοιξιάτικο καιρό. Κατέληξα στο σπίτι με τρία ζευγάρια μπότες, δαντελένιο μαύρο μπολερό με ροκοκό μανίκια, ένα πανέμορφο μαύρο δαντελένιο φόρεμα, (το οποίο δεν δοκίμασα παρ'όλο που το χρυσοπλήρωσα), δύο μαύρα μπουκάλια ψυγείου για το νερό και 300 ευρώ φτωχότερη.
Πρόσεξα πως η δαντέλα φοριέται πολύ φέτος την άνοιξη. Επιτέλους! Να βρω κανένα ρούχο της προκοπής!

Αυτό είναι που λένε shoping therapy or what?

Καθώς ξανασκέφτομαι το όνειρο που είδα χτες βράδυ, μου έρχεται αυτό το τραγούδι στο μυαλό, επειδή ίσως οι Skinny Puppy είναι η "σαπίλα" η ίδια... :

Valentine

Όταν κάθε τέτοια μέρα, κάθε χρόνο, σου πουλάνε εμετικά, κακόγουστα αρκουδάκια, σοκολατάκια μέσα σε κόκκινα κουτάκια σε σχήμα καρδιάς που δεν έχουν πάνω ημερομηνία λήξης, καρτούλες φορτωμένες με κακοσχεδιασμένα ερωτικά μηνύματα και σαχλές, κλισαρισμένες δηλώσεις αιώνιας αφοσίωσης, λουλούδια που μοιάζουν να είναι φτιαγμένα από πλαστικό γιατί δεν έχουν καθόλου άρωμα, κόκκινες μεταξωτές κορδέλες που θυμίζουν φύκια, τούρτες σε σχήμα καρδιάς με τόσα πολλά φρουτάκια επάνω που θυμίζουν πάγκο λαϊκής αγοράς, χαριτωμενιές σε στυλ δώρου με βαρύγδουπα σχόλια για τη σημασία της αγάπης και του πάντοτε, δεν σου λένε πως οι ημερομηνίες λήξης μπορεί να μην αναγράφονται στα αναλώσιμα προϊόντα αλλά ότι είναι υπαρκτές. Γιατί τα αρκουδάκια μετά από καιρό μοιάζουν με πατημένους λουκουμάδες, τα λουλούδια μαραίνονται, τα σοκολατάκια και οι τούρτες τρώγονται και πιθανά σου έχουν χαρίσει και μια τρανή διήμερη διάρροια και οι κορδέλες με τις καρτούλες ξεθωριάζουν και χάνουν την αίγλη τους. Το ίδιο και οι βαρύγδουπες δηλώσεις.

Η πραγματική αγάπη δεν χρειάζεται ημέρα για να γιορτάσει. Γιορτάζει κάθε μέρα. Με τα πράγματα που κάνεις ή που δεν κάνεις. Με τον σεβασμό και τη φροντίδα. Με την τρυφερότητα και το πάθος. Δεν έχει ημερομηνία λήξης αλλά ακόμα και αν συμβεί αυτό, δεν ξυνίζει σαν χαλασμένο γάλα. Αν γίνει αυτό, δεν είναι πραγματική αγάπη αλλά αυταπάτη.

Σε όσους επιμένουν να θέλουν να γιορτάζουν αυτή τη μέρα, Χρόνια Πολλά.

Για εκείνους τους άλλους.... :