Σελίδες

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 14, 2010

~The Peter Pan~


Συγκινητικά, μα συνάμα παραπλανητικά, αθώος, ευχάριστος και αξιοπρεπής, διατηρεί ένα πολυκαιρισμένο αέρα παλιάς, ξεχασμένης ιπποσύνης και ευγένειας σαν παλιό μπουκάλι ακριβό κρασί που το ανασύρεις από ένα σκονισμένο κελάρι. Λαλίστατος, και αξιομνημόνευτα ακομπλεξάριστος, θυμίζει ένα ευχάριστο, νωχελικό, καλοκαιρινό περίπτατο στο πάρκο. Έξοχος και ευφιής ατακαδόρος, παραγεμισμένος από μια αντιφατικά χαρωπή μελαγχολία. Πρόθυμος πάντα για να βοηθήσει, διαθέτει μια γοητευτικά έμφυτη καλοσύνη που σε ανακουφίζει, χαρίζοντάς σου όμως συνάμα, μια απλόχερη φιλυποπτία. Αθόρυβα χαρισματικός, χωρίς φανφάρες αλλά γεμάτος θεατρινισμούς, σε κάνει θεατή ένος δραματικά ενδιαφέροντος θεατρικού έργου χωρίς το προκαθορισμένο happy end. Διατηρώντας με αυτοκαταστροφικό πείσμα την αέναη παιδικότητά του, σε συγκινεί βαθειά, με χαρωπή ευγένεια και παρουσία που μοιάζει με πτήση με πολύχρωμο αερόστατο.

Το μυστήριό του είναι αμετάβλητο, ακόμα και όταν νομίζεις πως ξέρεις τα πάντα για αυτόν, επειδή δεν σε αφήνει να ξύσεις κάτω από την επιφάνεια. Απρόβλεπτα συναρπαστικός, προσηνής και καλλιτεχνικός, μοιάζει με αυταπάτη. Διαθέτει αξιοθαύμαστες αρχές και ήθος σε τέτοιο βαθμό που μοιάζει ψεύτικος. Ζει κατ’επιλογή, μόνιμα στη Χώρα Του Ποτέ-Ποτέ και σκορπίζει γύρω του σα χρυσόσκονη, καθαρή μαγεία -ειδικά όταν χορεύει, πράγμα που συμβαίνει σπανιότατα και υπό συγκεκριμένες συνθήκες. Η ανθρωπότητα δεν θα το άντεχε αν αυτό γινόταν πιο συχνά. Θα μπορούσε να είναι μια λαχταριστή, με άρωμα φράουλας τσιχλόφουσκα, τόσο κυκλοθυμικός που θα μπορούσε να «σκάσει» ανά πάσα στιγμή, αλλά και τόσο συναρπαστικά γλυκός.

Φεύγεις, αθόρυβα και αξιοπρεπώς, παίζοντας ένα όμορφο τραγούδι στο κεφάλι σου, όταν αφού έχεις κοπανήσει για ώρες -μέρες ολόκληρες- την πόρτα της Χώρας Του Ποτέ – Ποτέ, συνειδητοποιείς ότι δεν θα σου την ανοίξουv. Αλλωστε ο Peter Pan είναι γένους αρσενικού...


P.S. : Αλήθεια, μου έφαγε σχεδόν ένα ολόκληρο μήνα για να βρω τις κατάλληλες λέξεις να περιγράψω αυτό το άτομο και πάλι δεν είμαι ικανοποιημένη...

19 σχόλια:

Dr. Beli είπε...

Πάλι για μένα λές; Τς, τς ,τς...μου τελείωσαν και οι επιταγές!

Mistress Hyde είπε...

Dr. : Όχι, εσύ παίζεις σε άλλη κατηγορία...

kryos είπε...

Θα ήθελα να διαβάσω το ημερολόγιό του με τον κίνδυνο να χάσω εκείνη την όμορφη πτήση με το πολύχρωμο αερόστατο ... κουβαλάει άραγε προσωπικά κίνητρα ή είναι απλώς κουρντισμένος για να εμπνέει ?

Θαυμαστές οι εικόνες που δημιουργείς με τις λέξεις σου .... ( να μου συγχωρήσεις τον ενικό αλλά ο άλλος δεν μου βγαίνει εύκολα ... πρόσφατα μάλιστα έμαθα πως η ύπαρξη του οφείλεται στον πάντα αξεπέραστο συνδυασμό της μιας αρχικής παρεξήγησης και του νόμου της αδράνειας )

Mistress Hyde είπε...

Kryos >
Εμένα να μου συγχωρέσετε τον πληθυντικό, αλλά αρωματίζει το χώρο με ένα αέρα βικτωριανής κομψότητας και για αυτό το λόγο τον χρησιμοποιώ.

Αν διαβάζατε το ημερολόγιό του, πιθανά θα είχαμε απαντήσεις σε πολλά ερωτήματα, συμπεριλαμβανομένου και του δικού σας, αλλά όπως είπατε θα χάναμε την πτήση με το αερόστατο και, πιστέψτε με, είναι σκέτη μαγεία...

D.Angel είπε...

Πέρασα για μια καλησπέρα γλυκιά μου
Δεν προλαβαίνω να διαβάσω τπτ για την ώρα! Εχω αφήσει πολλά πίσω...
Που θα πάει θα τα καταφερω...
αν δεν....με βλεπω να ξαναφεύγω!
Φιλιά πολλά

Mistress Hyde είπε...

Χαιρόμαστε που περνάς! Και που καλοπερνάς επίσης...
Εύχομαι να κάνεις συνεχώς ταξίδια και να μας φέρνεις φωτογραφίες και να γυρίζεις ανανεωμένη!
Φιλιά πολλά!

Coffeemug είπε...

Φαντάζομαι το σύνδρομο του Πήτερ Παν το έχεις ακουστά. Δεν μεγαλώνει ποτέ αυτό το αγόρι. Θέλει να μείνει για πάντα παιδί αλλά το σώμα του δεν τον αφήνει. Θέλει να αποποιηθεί τις φροντίδες και τις έννοιες, απεγνωσμένα. Αλοίμονό σου έτσι και κάνεις το λάθος να τις αναλάβεις εσύ γι αυτόν.

Mistress Hyde είπε...

Coffeemug >
Έτσι ακριβώς είναι. Το σύνδρομο είχα στο μυαλό μου και έδωσα στην ανάρτηση αυτόν τον τίτλο. Όμως είναι τόσο γοητευτικός αυτός ο Peter Pan και τόσο πρόσχαρος, που σχεδόν σε κάνει να παρακαλάς να σε αφήσει να τις αναλάβεις...

kryos είπε...

Έχω την εντύπωση πως μόνο εγώ αρωματίζω τον χώρο με κείνο τον αέρα της βικτωριανής κομψότητας . :)

Τώρα αυτό είναι καλό ή κακό ? :)

Mistress Hyde είπε...

Πως σας δημιουργήθηκε αυτή η εντύπωση; Διαφωτίστε με σας παρακαλώ. :-)

kryos είπε...

Πως ?

Μα αφού μόνο με εμένα μιλάτε στον πληθυντικό εδώ μέσα !!! :)

Mistress Hyde είπε...

(γέλια)
Συγχωρέστε με, αλλά όλοι οι υπόλοιποι αναγνώστες που έχουν γράψει σχόλιο εδώ, είναι σχεδόν μια ολόκληρη 2ετία γνωστοί, -ηλεκτρονικοί φίλοι θα έλεγα- από άλλο blog το οποίο διατηρούσα μαζί με τον Dr Beli φυσικά. Αντιλαμβάνεστε ότι μετά από 2 χρόνια έχουμε αποκτήσει μια κάποια οικειότητα...
Μην ανησυχείτε. Είστε ευπρόσδεκτος εδώ, παρά τον πληθυντικό. :-)

Dr. Beli είπε...

@kryos:

Εδώ είμαστε κύριοι...στο ιατρείο όμως -και μετά το μαστίγωμα από Mistress- κόβονται οι πληθυντικοί!

@Mistress: ΠΟΥ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΜΙΛΑΣ ΠΑΛΙ 45 ΩΡΕΣ ΓΑΜΩ ΤΟΝ ΕΝΤΙΣΟΝ ΜΕΣΑ?

kryos είπε...

@ Dr Beli

Δηλ , να υποθέσω ότι όλοι του ενικού είναι μαστιγωμένοι ? ... θα σημειώσω ότι το γεγονός αυτό δεν δείχνει να τους έχει αφήσει κάποιου είδους πικρία :)

sykaki είπε...

MMMMMMMM μαρεσεεεεεεεεεεεεεεεε
καλημεραααααααααααα

Ναύτης είπε...

συγχωρέστε με,
αλλα αυτός δεν είναι ο τύπος που κινδύνεψε να χάσει τα πάντα για ένα φιλι;

χμ, ναι, αυτός πρέπει νά'ναι...

καλησπέρα!

Mistress Hyde είπε...

Dr. > Μα όποτε μιλάω στο τηλέφωνο βρίσκεις να με πάρεις;
Θα πρέπει να έχεις υπομονή και επιμονή.


sykaki >
Κι εμένα μου αρέσει αυτός. Πολύ.

kryos >
Δεν τολμούν να εκφράσουν πικρία. Θα τους ξαναμαστιγώσω...

Ναύτης >
Μπορεί να είναι και αυτός. Ή κάποιος που κάθεται και φωτογραφίζει τσούχτρες...
Με μεγάλη επιτυχία....

Ναύτης είπε...

αντιλήβομαι μίαν μπηχτη η με γελουν οι διαισθήσεις μου;

:)

Mistress Hyde είπε...

Ναύτης >
Όχι σας γελούν οι διαισθήσεις σας. Τυχαίνει να έχει αγάπη στο νερό και τη θάλασσα. :-)
Και να του αρέσει να βγάζει φωτογραφίες με αυτό το θέμα.
Δεν πετάμε μπηχτές εδώ.