Μου το υπενθύμησαν σήμερα σε on-line ραδιόφωνο. Έχουν πολύ πλάκα τα αγόρια...
Σάββατο, Ιανουαρίου 15, 2011
Τετάρτη, Ιανουαρίου 12, 2011
The Frozen Autumn - Rallentears
Ούτε που θυμάμαι πόσο κράτησε αυτή η αναμονή. Ήταν τόσος πολύς ο καιρός που περίμενα να ακούσω για καινούργιο δίσκο τους, που νομίζω ότι είχα εγκαταλείψει πλέον την ιδέα...Μετά από κάποιο εύλογο χρονικό διάστημα, η αναμονή παύει να είναι γλυκειά. Να όμως, που τελικά στις 22 Δεκεμβρίου, κυκλοφόρησαν ένα EP με τίτλο Ralletears και η τόσο μεγάλη αναμονή, έκανε αυτό το νέο ακόμα πιο χαρμόσυνο. Το Rallentears κυκλοφορεί μόνο σε 250 κόπιες βινυλίου και περιλαμβάνει τρία νέα κομμάτια μαζί με ένα τέταρτο που είναι η πιο πρόσφατη εκδοχή του Wait For Nothing.
Δεν θα μπορούσε να ξεκινήσει καλύτερα η χρονιά.
Βιντεάκι δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα αλλά το παρακάτω είναι μια γεύση από τα παλιά (και αγαπημένα...).
Τρίτη, Ιανουαρίου 04, 2011
2011
ΝΤΡΙΙΙΙΙΙΝ! ΝΤΡΙΙΙΙΙΙΝ! ΝΤΡΙΙΙΙΙΙΝ!
(αργεί να το σηκώσει... ή κοιμάται ή ψάχνει -πάλι- τη συσκευή κάτω από τις 32.076 κούκλες της)
Μ: (με νυσταγμένη φωνή) Ναι;.......
Δρ: Να τα πούμε;
Μ: Που να στα πει ο παπάς στ' αυτί, παλιομαλάκα! Στον ύπνο σου με έβλεπες;
Δρ: Καλημέρα και σε εσένα, μικρό μου! Καλή χρονιά!
Μ: Να το χέσω! Θα πεις κι άλλα, γιατί μόλις ξύπνησα και δεν έχω πιει καφέ!
Δρ: Τράβα φτιάξε, περιμένω...
Μ: (σιγομουρμουρίζοντας) Την καριόλα μου μέσα, με τους παπάρες που έχω μπλέξει...
Από το ακουστικό ακούγονται τα βήματα στο ξύλινο πάτωμα, σαν να μας την «έπεσε» η Γκεστάπο για ανάκριση. Λίγα δευτερόλεπτα μετά κάτι πέφτει στο πάτωμα και ακούγεται ένα «Άντε γαμήσου κι εσύ!». Προφανώς βρίζει την κρεμάστρα με τα πουκάμισά της, την οποία την έχει τοποθετημένη στην πετούγια της πόρτας...την τελευταία φορά που την είδα εκεί θα ήταν δε θα ήταν τότε που ο Νώε μάντρωνε όλο το ζωικό σύστριγγλο για την επερχόμενη πλημμύρα! Η πρωινή μουρμούρα συνεχίζεται με χαρούμενες γιορτινές εκφράσεις τύπου «Πωωωωωω! Μπουρδέλο πάλι το σπίτι!», «Σ' αυτό το πλυντήριο πιάτων, αφού δε μου έχει ρίξει 5 φάσκελα και δεν έχει ειδοποιήσει την αστυνομία ακόμα, πρέπει να στήσω... άγαλμα στο Σύνταγμα» και «Ποιος κατεβαίνει στο περίπτερο να πάρει τσιγάρα...». Έπειτα αρχίζει η ηχορύπανση: Βάζει στην καφετιέρα-κομπρεσέρ τα απαραίτητα υλικά, την βάζει μπροστά και σηκώνει 5 ορόφους και 45 διαμερίσματα στο πόδι! Για την ακρίβεια, στα υπόλοιπα 44 διαμερίσματα έχουν ήδη ξυπνήσει κι εκείνη απλά κάνει αισθητή την παρουσία της, σαν να τους λέει «Μαλάκες, ξύπνησα και θα σας γαμήσω το κέρατο, με μισάνοιχτο το μάτι!»... Ακούγονται πάλι βηματισμοί στο ξύλινο πάτωμα. Επέστρεψε, κάθεται στο γραφείο της κι ανοίγει το pc.
Μ: Τι ώρα είναι;
Δρ: Κοντεύει 12.
Μ: (ακούγεται σαν να το επεξεργάζεται) Μάλιστα.... Τσιγάρα δεν έχω, γουλιά καφέ δεν έχω πιει, ακόμα κοιμάμαι, ΤΙ ΣΚΑΤΑ ΣΕ ΕΠΙΑΣΕ ΡΕ ΠΑΛΙΟΜΑΛΑΚΑ ΝΑ ΜΕ ΠΑΡΕΙΣ ΤΕΤΟΙΑ ΩΡΑ;
Δρ: Ε, ξύπνα πια. Μεσημέριασε!
Μ: Μα να μη μπορεί ένας γαμημένος άνθρωπος να κοιμηθεί 47 ώρες με την ησυχία του σ' αυτό το σπίτι, ρε πούστη μου! Τι αμαρτίες πληρώνω;
Δρ: Πληρώνεις και μερικές προκαταβολικά, για την επόμενη ζωή!
Μ: Ρε άει στο διάολο, που μου πουλάς και πνεύμα πρωί πρωί. Έλα, λέγε τι θες, μην τα ακούσεις εσύ τώρα!
Δρ: Ε, να, Πρωτοχρονιά είναι. Σκεφτόμουν να βάζαμε τίποτα στο blog, έτσι για να καλωσορίσουμε το νέο έτος και να ευχηθούμε στους αναγνώστες μας.
Μ: Στους αναγνώστες να ευχηθείς εσύ ρε, που οι άνθρωποι γράφουν ένα σχόλιο και για να απαντήσεις πρέπει να σου τάξω το Ζούμπερι και τη Νέα Μάκρη! Παλιο-ηλίθιε!
(Αυτό ήταν! Τέρμα οι καλοσύνες!)
Δρ: Μωρ' δε πα να φτύσεις τα μπούτια σου; Αφού δεν προλαβαίνω! Είμαι πολυάσχολο άτομο εγώ!
Μ: (ειρωνικό γέλιο) Αχαχαχα! Σιγά, μωρή Μαντάμ Κιουρί, μη σκίσεις καμιά δαντέλα με το δοκιμαστικό σωλήνα! Λοιπόν, άντε, σκέψου τι θα βάλουμε γιατί τώρα που με ξύπνησες δε λειτουργώ.
(Καλά, εσύ έχεις πεθάνει κι απλώς έχουν ξεχάσει να στο πούν, σκατοαπωλίθωμα!)
Δρ: ΟΚ. Κλείνω και θα σου τηλεφωνήσω αργότερα.
Μ: Κάνε ό,τι θες. Αν δεις ότι δε το σηκώνω με την 3η φορά, μην επιμείνεις. Θα κοιμάμαι!
Δρ: Α, καλά... Ό,τι να 'ναι κι εσύ.
Μ: Ναι, έλα, κλείσε τώρα γιατί πολλά μας τα 'κανες. Θέλω να στείλω και το μικρό στο περίπτερο να μου πάρει τσιγάρα. Άντε γεια!
Πριν προλάβω να κλείσω το τηλέφωνο, μια κραυγή αγωνίας πετάγεται από τις τρύπες του ακουστικού:
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!
(αργεί να το σηκώσει... ή κοιμάται ή ψάχνει -πάλι- τη συσκευή κάτω από τις 32.076 κούκλες της)
Μ: (με νυσταγμένη φωνή) Ναι;.......
Δρ: Να τα πούμε;
Μ: Που να στα πει ο παπάς στ' αυτί, παλιομαλάκα! Στον ύπνο σου με έβλεπες;
Δρ: Καλημέρα και σε εσένα, μικρό μου! Καλή χρονιά!
Μ: Να το χέσω! Θα πεις κι άλλα, γιατί μόλις ξύπνησα και δεν έχω πιει καφέ!
Δρ: Τράβα φτιάξε, περιμένω...
Μ: (σιγομουρμουρίζοντας) Την καριόλα μου μέσα, με τους παπάρες που έχω μπλέξει...
Από το ακουστικό ακούγονται τα βήματα στο ξύλινο πάτωμα, σαν να μας την «έπεσε» η Γκεστάπο για ανάκριση. Λίγα δευτερόλεπτα μετά κάτι πέφτει στο πάτωμα και ακούγεται ένα «Άντε γαμήσου κι εσύ!». Προφανώς βρίζει την κρεμάστρα με τα πουκάμισά της, την οποία την έχει τοποθετημένη στην πετούγια της πόρτας...την τελευταία φορά που την είδα εκεί θα ήταν δε θα ήταν τότε που ο Νώε μάντρωνε όλο το ζωικό σύστριγγλο για την επερχόμενη πλημμύρα! Η πρωινή μουρμούρα συνεχίζεται με χαρούμενες γιορτινές εκφράσεις τύπου «Πωωωωωω! Μπουρδέλο πάλι το σπίτι!», «Σ' αυτό το πλυντήριο πιάτων, αφού δε μου έχει ρίξει 5 φάσκελα και δεν έχει ειδοποιήσει την αστυνομία ακόμα, πρέπει να στήσω... άγαλμα στο Σύνταγμα» και «Ποιος κατεβαίνει στο περίπτερο να πάρει τσιγάρα...». Έπειτα αρχίζει η ηχορύπανση: Βάζει στην καφετιέρα-κομπρεσέρ τα απαραίτητα υλικά, την βάζει μπροστά και σηκώνει 5 ορόφους και 45 διαμερίσματα στο πόδι! Για την ακρίβεια, στα υπόλοιπα 44 διαμερίσματα έχουν ήδη ξυπνήσει κι εκείνη απλά κάνει αισθητή την παρουσία της, σαν να τους λέει «Μαλάκες, ξύπνησα και θα σας γαμήσω το κέρατο, με μισάνοιχτο το μάτι!»... Ακούγονται πάλι βηματισμοί στο ξύλινο πάτωμα. Επέστρεψε, κάθεται στο γραφείο της κι ανοίγει το pc.
Μ: Τι ώρα είναι;
Δρ: Κοντεύει 12.
Μ: (ακούγεται σαν να το επεξεργάζεται) Μάλιστα.... Τσιγάρα δεν έχω, γουλιά καφέ δεν έχω πιει, ακόμα κοιμάμαι, ΤΙ ΣΚΑΤΑ ΣΕ ΕΠΙΑΣΕ ΡΕ ΠΑΛΙΟΜΑΛΑΚΑ ΝΑ ΜΕ ΠΑΡΕΙΣ ΤΕΤΟΙΑ ΩΡΑ;
Δρ: Ε, ξύπνα πια. Μεσημέριασε!
Μ: Μα να μη μπορεί ένας γαμημένος άνθρωπος να κοιμηθεί 47 ώρες με την ησυχία του σ' αυτό το σπίτι, ρε πούστη μου! Τι αμαρτίες πληρώνω;
Δρ: Πληρώνεις και μερικές προκαταβολικά, για την επόμενη ζωή!
Μ: Ρε άει στο διάολο, που μου πουλάς και πνεύμα πρωί πρωί. Έλα, λέγε τι θες, μην τα ακούσεις εσύ τώρα!
Δρ: Ε, να, Πρωτοχρονιά είναι. Σκεφτόμουν να βάζαμε τίποτα στο blog, έτσι για να καλωσορίσουμε το νέο έτος και να ευχηθούμε στους αναγνώστες μας.
Μ: Στους αναγνώστες να ευχηθείς εσύ ρε, που οι άνθρωποι γράφουν ένα σχόλιο και για να απαντήσεις πρέπει να σου τάξω το Ζούμπερι και τη Νέα Μάκρη! Παλιο-ηλίθιε!
(Αυτό ήταν! Τέρμα οι καλοσύνες!)
Δρ: Μωρ' δε πα να φτύσεις τα μπούτια σου; Αφού δεν προλαβαίνω! Είμαι πολυάσχολο άτομο εγώ!
Μ: (ειρωνικό γέλιο) Αχαχαχα! Σιγά, μωρή Μαντάμ Κιουρί, μη σκίσεις καμιά δαντέλα με το δοκιμαστικό σωλήνα! Λοιπόν, άντε, σκέψου τι θα βάλουμε γιατί τώρα που με ξύπνησες δε λειτουργώ.
(Καλά, εσύ έχεις πεθάνει κι απλώς έχουν ξεχάσει να στο πούν, σκατοαπωλίθωμα!)
Δρ: ΟΚ. Κλείνω και θα σου τηλεφωνήσω αργότερα.
Μ: Κάνε ό,τι θες. Αν δεις ότι δε το σηκώνω με την 3η φορά, μην επιμείνεις. Θα κοιμάμαι!
Δρ: Α, καλά... Ό,τι να 'ναι κι εσύ.
Μ: Ναι, έλα, κλείσε τώρα γιατί πολλά μας τα 'κανες. Θέλω να στείλω και το μικρό στο περίπτερο να μου πάρει τσιγάρα. Άντε γεια!
Πριν προλάβω να κλείσω το τηλέφωνο, μια κραυγή αγωνίας πετάγεται από τις τρύπες του ακουστικού:
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!!
Τρίτη, Δεκεμβρίου 28, 2010
Merry Crisis And Happy New Fear!
NTPIIIIIIN!!! NTPIIIIIIN!!! NTPIIIIIIN!!!
(αρνούμαι να απαντήσω... βλέπω τον αριθμό στην αναγνώριση... για καλό αποκλείεται να είναι...)
NTPIIIIIIN!!! NTPIIIIIIN!!! NTPIIIIIIN!!!
(το κέρατό μου μέσα!)
Δρ.: Καλημέρα!
Mistress: Κακή, ψυχρή κι ανάποδη!
Δρ.: Κι αφού είδα τον αριθμό σου στο τηλέφωνο γιατί το σήκωσα ο μαλάκας;
Mistress: Γιατί είσαι τρελή μαζόχα και γουστάρεις να τ΄ ακούς! Πάλι παίζεις με τις μαλακίες στο facebook;
Δρ.: Τι σε νοιάζει μωρή; Το ψωμί σου τρώω;
Mistress: Ρε άει στο διάολο, που θα υψώσεις και φωνή! Λοιπόν. Ξέρεις γιατί σε πήρα τηλέφωνο.
Δρ. (γιατί δεν είχες νέα από τον Κάτω Κόσμο κι ανησύχησες μήπως;) Φαντάζομαι, για πες...
Mistress: Όπως κατάλαβες -πράγμα ολίγον τι χλωμόν για σένα- έρχονται γιορτινές μέρες -Θού, Κύριε!- και σκέφτομαι -
Δρ.: (μπα; Το κάνεις κι αυτό τελευταία;)-
Mistress: να αλλάξουμε το soundtrack.
Δρ.: (εσένα να δω πότε θα αλλάξουμε, που ο μαλάκας μια κάρτα αλλαγής δε ζήτησα μόλις σε γνώρισα!) Και τι θα βάλουμε; Ακόμα δεν χορτάσαμε αυτό που έχουμε.
Mistress: Εγώ το χόρτασα. Πάμε γι' άλλα. Θα βάλουμε τις κλασσικές νταρκίλες, όπως συνηθίζουμε κάθε χρόνο τέτοια εποχή, γιατί όπως πάντα είμαστε μέσα στο εορταστικό πνεύμα. Σου στέλνω την tracklist να αρχίζεις να κατεβάζεις.
Δρ.: (Άμα σου κατεβάσω τα μούτρα στο πάτωμα, παλιοστραβοχυμένο ξέπλυμα, θα σου πω εγώ!) Είναι πολλά;
Mistress: Γιατί ρε ημίποδο βουβάλι; Στην πλάτη θα τα πάρεις; Λοιπόν, πάρε τη λίστα και ξεκίνα γιατί πρέπει να ετοιμάσω τη λίστα μου για το γιορτινό τραπέζι.
Δρ.: (Κι εγώ σκέφτομαι να ταξιδέψω πίσω στο χρόνο, να βρω τον Σίντλερ και να του πω να κάνει μια μικρή αφαίρεση από τη δική του!) Τι καλά σκέφτεσαι να ετοιμάσεις;
Mistress: Να μη σε νοιάζει! Μην ακούσεις για φαί, πρώτος να τρέξεις! Επίσης θέλω να περιποιηθείς και το εξώφυλλο ΚΑΙ ΜΗ ΜΟΥ ΒΑΛΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ ΠΕΤΑΛΟΥΔΙΤΣΕΣ ΚΙ ΑΣΤΕΡΑΚΙΑ KI ΑΓΙΟΒΑΣΙΛΗΔΕΣ!
Δρ.: (Στον τάφο σου θα βάλω αστεράκια, μωρή μούμια του Καρνάκ, και θα το κάνω ταβερνείο 32 αστέρων!) Μωρ' δε μου γαμιέσαι λέω εγώ; Θα μου βγει πάλι ο κώλος με τα κωλοτράγουδα, θα μου βγει και στο Photoshop;
Mistress: Ε κάνε πια και κάτι χρήσιμο στη ζωή σου, που κάθεσαι και το ξύνεις με τις παπαριές στο διαδίκτυο! Σε αφήνω τώρα γιατί έχω δουλειά. Να με ενημερώσεις για τις εξελίξεις και κοίτα μην κάνεις καμιά μαλακία με τους τίτλους των τραγουδιών! Ρεζίλι με έκανες τις προάλλες!
Δρ.: (Ρεζίλι γίνεσαι από μόνη σου, εξωγήινε των Σκανδιναβικών Άλπεων!) Άι σιχτίρ, μωρή κομπλεξικιά!
Δε φτάνει που θα μου κάθεσαι όλη μέρα-
ΤΣΙΚ!
Δρ.: Το έκλεισε η καριόλα!
(αρνούμαι να απαντήσω... βλέπω τον αριθμό στην αναγνώριση... για καλό αποκλείεται να είναι...)
NTPIIIIIIN!!! NTPIIIIIIN!!! NTPIIIIIIN!!!
(το κέρατό μου μέσα!)
Δρ.: Καλημέρα!
Mistress: Κακή, ψυχρή κι ανάποδη!
Δρ.: Κι αφού είδα τον αριθμό σου στο τηλέφωνο γιατί το σήκωσα ο μαλάκας;
Mistress: Γιατί είσαι τρελή μαζόχα και γουστάρεις να τ΄ ακούς! Πάλι παίζεις με τις μαλακίες στο facebook;
Δρ.: Τι σε νοιάζει μωρή; Το ψωμί σου τρώω;
Mistress: Ρε άει στο διάολο, που θα υψώσεις και φωνή! Λοιπόν. Ξέρεις γιατί σε πήρα τηλέφωνο.
Δρ. (γιατί δεν είχες νέα από τον Κάτω Κόσμο κι ανησύχησες μήπως;) Φαντάζομαι, για πες...
Mistress: Όπως κατάλαβες -πράγμα ολίγον τι χλωμόν για σένα- έρχονται γιορτινές μέρες -Θού, Κύριε!- και σκέφτομαι -
Δρ.: (μπα; Το κάνεις κι αυτό τελευταία;)-
Mistress: να αλλάξουμε το soundtrack.
Δρ.: (εσένα να δω πότε θα αλλάξουμε, που ο μαλάκας μια κάρτα αλλαγής δε ζήτησα μόλις σε γνώρισα!) Και τι θα βάλουμε; Ακόμα δεν χορτάσαμε αυτό που έχουμε.
Mistress: Εγώ το χόρτασα. Πάμε γι' άλλα. Θα βάλουμε τις κλασσικές νταρκίλες, όπως συνηθίζουμε κάθε χρόνο τέτοια εποχή, γιατί όπως πάντα είμαστε μέσα στο εορταστικό πνεύμα. Σου στέλνω την tracklist να αρχίζεις να κατεβάζεις.
Δρ.: (Άμα σου κατεβάσω τα μούτρα στο πάτωμα, παλιοστραβοχυμένο ξέπλυμα, θα σου πω εγώ!) Είναι πολλά;
Mistress: Γιατί ρε ημίποδο βουβάλι; Στην πλάτη θα τα πάρεις; Λοιπόν, πάρε τη λίστα και ξεκίνα γιατί πρέπει να ετοιμάσω τη λίστα μου για το γιορτινό τραπέζι.
Δρ.: (Κι εγώ σκέφτομαι να ταξιδέψω πίσω στο χρόνο, να βρω τον Σίντλερ και να του πω να κάνει μια μικρή αφαίρεση από τη δική του!) Τι καλά σκέφτεσαι να ετοιμάσεις;
Mistress: Να μη σε νοιάζει! Μην ακούσεις για φαί, πρώτος να τρέξεις! Επίσης θέλω να περιποιηθείς και το εξώφυλλο ΚΑΙ ΜΗ ΜΟΥ ΒΑΛΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ ΠΕΤΑΛΟΥΔΙΤΣΕΣ ΚΙ ΑΣΤΕΡΑΚΙΑ KI ΑΓΙΟΒΑΣΙΛΗΔΕΣ!
Δρ.: (Στον τάφο σου θα βάλω αστεράκια, μωρή μούμια του Καρνάκ, και θα το κάνω ταβερνείο 32 αστέρων!) Μωρ' δε μου γαμιέσαι λέω εγώ; Θα μου βγει πάλι ο κώλος με τα κωλοτράγουδα, θα μου βγει και στο Photoshop;
Mistress: Ε κάνε πια και κάτι χρήσιμο στη ζωή σου, που κάθεσαι και το ξύνεις με τις παπαριές στο διαδίκτυο! Σε αφήνω τώρα γιατί έχω δουλειά. Να με ενημερώσεις για τις εξελίξεις και κοίτα μην κάνεις καμιά μαλακία με τους τίτλους των τραγουδιών! Ρεζίλι με έκανες τις προάλλες!
Δρ.: (Ρεζίλι γίνεσαι από μόνη σου, εξωγήινε των Σκανδιναβικών Άλπεων!) Άι σιχτίρ, μωρή κομπλεξικιά!
Δε φτάνει που θα μου κάθεσαι όλη μέρα-
ΤΣΙΚ!
Δρ.: Το έκλεισε η καριόλα!
Τετάρτη, Δεκεμβρίου 22, 2010
Cloudbusting
Χωρίς σχόλια σήμερα...
I still dream of Orgonon.
I wake up cryin'.
You're making rain,
And you're just in reach,
When you and sleep escape me.
You're like my yo-yo
That glowed in the dark.
What made it special
Made it dangerous,
So I bury it
And forget.
But every time it rains,
You're here in my head,
Like the sun coming out--
Ooh, I just know that something good is gonna happen.
And I don't know when,
But just saying it could even make it happen.
On top of the world,
Looking over the edge,
You could see them coming.
You looked too small
In their big, black car,
To be a threat to the men in power.
I hid my yo-yo
In the garden.
I can't hide you
From the government.
Oh, God, Daddy--
I won't forget.
'Cause every time it rains,
You're here in my head,
Like the sun coming out--
Ooh, I just know that something good is gonna happen.
And I don't know when,
But just saying it could even make it happen.
It's you and me, Daddy.
It's you and me... Daddy---
It's you and me... Daddy---
And every time it rains
You're here in my head
Like the sun coming out.
Your sun's coming out.
Ooh, I just know that something good is gonna happen.
And I don't know when,
But just saying it could even make it happen.
Ooo-ohh, just saying it could even make it happen.
I'm Cloudbusting Daddy.
Your sun's coming out.
Your sun's coming out.
I wake up cryin'.
You're making rain,
And you're just in reach,
When you and sleep escape me.
You're like my yo-yo
That glowed in the dark.
What made it special
Made it dangerous,
So I bury it
And forget.
But every time it rains,
You're here in my head,
Like the sun coming out--
Ooh, I just know that something good is gonna happen.
And I don't know when,
But just saying it could even make it happen.
On top of the world,
Looking over the edge,
You could see them coming.
You looked too small
In their big, black car,
To be a threat to the men in power.
I hid my yo-yo
In the garden.
I can't hide you
From the government.
Oh, God, Daddy--
I won't forget.
'Cause every time it rains,
You're here in my head,
Like the sun coming out--
Ooh, I just know that something good is gonna happen.
And I don't know when,
But just saying it could even make it happen.
It's you and me, Daddy.
It's you and me... Daddy---
It's you and me... Daddy---
And every time it rains
You're here in my head
Like the sun coming out.
Your sun's coming out.
Ooh, I just know that something good is gonna happen.
And I don't know when,
But just saying it could even make it happen.
Ooo-ohh, just saying it could even make it happen.
I'm Cloudbusting Daddy.
Your sun's coming out.
Your sun's coming out.
Δευτέρα, Δεκεμβρίου 20, 2010
Hilmar Örn Hilmarsson - Ars Moriendi
Είναι Ισλανδός και έχει συνεργαστεί με μερικά από τα μεγαλύτερα ισλανδικά ονόματα -και όχι μόνο - όπως οι Psychic TV, Current 93, Sigur Rós, Steindór Andersenμ και Eivør Pálsdóttir. Έχει επίσης συνεργαστεί με τους Henning Carlsen (Pan, 1995), Jane Campion (In the Cut, 2003) and Friðrik Þór Friðriksson (Brennu-Njálssaga, 1981 - Skytturnar, 1987 - Börn Náttúrunnar, 1991 - Bíódagar, 1994 - Cold Fever, 1995 - Djöflaeyjan, 1996 - Englar Alheimsins, 2000 and Falcons, 2002).
Παγανιστής, θαυμαστής των Aleister Crowley και Wilhelm Reich, έχει συνθέσει πάνω από 30 soundtracks για ταινίες και έχει κάνει άλλες τόσες και περισσότερες συνεργασίες.
Το αριστούργημα που ακολουθεί, είναι από το soundtrack της ταινίας Börn Náttúrunnar (Children of Nature) - (Icelandic Film Corporation), του F. Þ. Friðriksson που κυκλοφόρησε το 1991.
Δεν χρειάζεται νομίζω να πω τίποτα παραπάνω. Η λέξη "αριστούργημα" τα λέει όλα και θα ήταν περιττό πλέξω ένα μακροσκελές, ψευτοκουλτουριάρικο εγκώμιο. Η μουσική τα λέει όλα από μόνη της.
Παγανιστής, θαυμαστής των Aleister Crowley και Wilhelm Reich, έχει συνθέσει πάνω από 30 soundtracks για ταινίες και έχει κάνει άλλες τόσες και περισσότερες συνεργασίες.
Το αριστούργημα που ακολουθεί, είναι από το soundtrack της ταινίας Börn Náttúrunnar (Children of Nature) - (Icelandic Film Corporation), του F. Þ. Friðriksson που κυκλοφόρησε το 1991.
Δεν χρειάζεται νομίζω να πω τίποτα παραπάνω. Η λέξη "αριστούργημα" τα λέει όλα και θα ήταν περιττό πλέξω ένα μακροσκελές, ψευτοκουλτουριάρικο εγκώμιο. Η μουσική τα λέει όλα από μόνη της.
Σάββατο, Δεκεμβρίου 18, 2010
IKON Flowers For The Gathering
ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟΝ PLAYER ΤΩΡΑ!
Πριν από 16 χρόνια είχα την τιμή να γνωρίσω ένα άτομο, το οποίο θα άλλαζε τα μουσικά μου ακούσματα -με την έννοια ότι θα πρόσθετε μερικά νέα στα ήδη υπάρχοντα- και θα με έκανε να αγαπήσω μερικά είδη μουσικής που ποτέ δε φανταζόμουν ότι θα λάτρευα. Ίσα ίσα, στο άκουσμα και μόνο μερικών δευτερολέπτων αυτών των εξωπραγματικών για μένα (τότε) μουσικών «παραμυθιών», έβγαζα καντήλες και καταριόμουν την απέναντι 50χρονη λιγδιάρα γειτόνισσα, η οποία μου έκανε ψυχολογικό πόλεμο με δάντη και Βανδή στη διαπασών!
Πριν από 2 (και κάτι) χρόνια είχα την τιμή να γνωρίσω ένα άτομο, το οποίο θα έβαζε την τελευταία πινελιά στο «μουσικό καμβά» μου, με νότες που στην αρχή φάνηκαν οικείες, λόγω του γεγονότος πως μεγάλωσα σε μια δεκαετία όπου η ηλεκτρονική μουσική ήταν σε πλήρη οργασμό και τα πάντα έφτασαν να κατηγοριοποιούνται σε περισσότερα από ένα είδος μουσικής, με αποτέλεσμα να επικρατεί πανικός και να πέφτει ξυλίκι αν το τραγούδι των ΤΑΔΕ ήταν gothic ή darkwave, electro ή acid και δε συμμαζεύεται!
Πριν από κάτι ώρες ξέθαψα μερικές κασσέτες, τις οποίες ηχογράφησε το πρώτο πρόσωπο και με συντρόφευαν σε στιγμές που είχα τις μαύρες μου. Ακριβώς την ίδια στιγμή το δεύτερο πρόσωπο μου έστειλε ένα τραγούδι που είχα να ακούσω τουλάχιστον 10 χρόνια, έχοντας φτάσει σε σημείο να ψιλοθυμάμαι τη μουσική και να ξεχνάω τους στίχους.
Το In Trust I Return, αφιερώνεται και στα δύο αυτά πρόσωπα. Στο πρώτο, για όσα μου χάρισε στο παρελθόν. Στο δεύτερο, για όσα συνεχίζει να μου χαρίζει. Για το μέλλον; Αυτό είναι κάτι το οποίο δε με ανησυχεί, γιατί -όπως λένε οι Ikon στο ομώνυμο τραγούδι-
Beyond this earth there lies a hand.
Πριν από 2 (και κάτι) χρόνια είχα την τιμή να γνωρίσω ένα άτομο, το οποίο θα έβαζε την τελευταία πινελιά στο «μουσικό καμβά» μου, με νότες που στην αρχή φάνηκαν οικείες, λόγω του γεγονότος πως μεγάλωσα σε μια δεκαετία όπου η ηλεκτρονική μουσική ήταν σε πλήρη οργασμό και τα πάντα έφτασαν να κατηγοριοποιούνται σε περισσότερα από ένα είδος μουσικής, με αποτέλεσμα να επικρατεί πανικός και να πέφτει ξυλίκι αν το τραγούδι των ΤΑΔΕ ήταν gothic ή darkwave, electro ή acid και δε συμμαζεύεται!
Πριν από κάτι ώρες ξέθαψα μερικές κασσέτες, τις οποίες ηχογράφησε το πρώτο πρόσωπο και με συντρόφευαν σε στιγμές που είχα τις μαύρες μου. Ακριβώς την ίδια στιγμή το δεύτερο πρόσωπο μου έστειλε ένα τραγούδι που είχα να ακούσω τουλάχιστον 10 χρόνια, έχοντας φτάσει σε σημείο να ψιλοθυμάμαι τη μουσική και να ξεχνάω τους στίχους.
Το In Trust I Return, αφιερώνεται και στα δύο αυτά πρόσωπα. Στο πρώτο, για όσα μου χάρισε στο παρελθόν. Στο δεύτερο, για όσα συνεχίζει να μου χαρίζει. Για το μέλλον; Αυτό είναι κάτι το οποίο δε με ανησυχεί, γιατί -όπως λένε οι Ikon στο ομώνυμο τραγούδι-
Beyond this earth there lies a hand.
@ Mistress Hyde: Review δεν ήθελες μωρή; ΠΑΡΤΟ ΝΑ ΤΟ ΕΧΕΙΣ!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)